Niet zo ver is de morgen van de avond
Als men droomt in slaap na welbestede dag
Waar men genoot reeds vanaf de morgenstond
Van vogelzang en zonnestraal met blijde lach
In tijden dat men ’t leven als blijspel ziet
Al dansend uren door de tijd kan gaan
Of gewoon dromend luisteren naar een lied
Al mijmerend wat men die dag heeft gedaan
Een dag is een onderdeel van tijd in uren
Bestaat uit slechts tellen aaneen geregen
Hij kan niet langer dan ‘t verleden duren
Waarin is gezegd en ook veel gezwegen
Ziet dus het licht der maan en van de zon
Iedere dag eindigt zoals hij ’s morgens begon.
Prediker – alles heeft zijn tijd en uur. Niet het verleden duurt, maar het uur hier en nu. Mooi gedicht. Groet, A.
Hartelijk dank An voor je scherp opmerkende interpretentie en je fijne compliment