Toch


Zo nu en dan
waait een nieuwe bries
door de beslotenheid
van mijn innerlijk.
Wakkert weer mijn geest
en hartstocht op
doet weer het vuur
in mijn brein oplaaien
en wijst mij de weg
naar het doel waarheen
ik moet gaan.

Dan besef ik
dat achter gindse horizon
het licht schijnt
waarnaar ik steeds
meer en meer verlang.
Naar die rust aan dat strand
langs die glazen zee.