Dagen op aarde


Geen dag als deze
de vraag is
hoe het morgen zal zijn.
Hoe gisteren was
zijn wij snel vergeten
het goede was groot
het verkeerde klein.

Zo gaat het leven
van dag tot dag voort
tot het laatste uur slaat
en in de verte
de eeuwigheid gloort.

Dan zien wij het zonlicht
stralen over de glazen zee
zitten wij op blanke stranden
koesteren in warmte
van de Liefde en de vree
voelen Zijn beschermende handen.

Dan vragen wij niet naar morgen,
is gisteren verleden tijd,
dan zal Hij nog voor ons zorgen
aan wie alles in de schepping
is gewijd.

Geleid door een engel


Op een dag, toen ik de weg niet wist
sprak een schone vrouw mij aan
“Kom, volg mij, ik weet beslist
langs welke paden jij moet gaan”.

Ze nam mij bij de hand
en leidde mij langs onbekende wegen
zo kwamen wij in paradijselijk land
zo schoon als niet op aard gelegen.

“Hier heerst,” zo sprak de vrouw,
“enkel liefde, enkel vree,
ook hier heerst rust voor jou
op het witte strand aan de glazen zee”.

Plotseling was de vrouw verdwenen
en stond ik alleen daar in dat vreemde land
maar voelde desondanks vredige rust
daar ik was geleid door liefdevolle hand.

Dankbaar leven


Waarom die dagelijkse zorgen
dat zwoegen en dat sloven
dat opzien naar een nieuwe morgen
niet in Gods steun geloven.

Alleen bouwen op eigen krachten
geen rust noch duur
liefst werken, dagen en nachten,
tot het eind van ons levensuur.

Wij geloven niet in de zegeningen
van Hem ontvangen van dag tot dag
van rust en zingen
van vrolijk wezen en een lach.

Wij moeten zwoegen, zweten
alsof wij slechts Zijn slaven zijn op aarde
terwijl Hij zorgt voor ons eten
Hij houdt ons als Zijn rentmeesters in waarde.

Wij mogen zingen, dansen
voor alle zegeningen dankbaar zijn
iedere dag opnieuw met vreugd begroeten
het leven vieren met brood en wijn.