Van dag tot dag


Jaren waren nog jaren
dagen slechts een zuchtje wind
waarop ik mijn dromen liet varen
illusies en waarheid van een kind.

De toekomst nog zo ver
daar werd nog niet aan gedacht
de oudedag nog mijlenver
die werd nog lang niet verwacht.

Ik leefde vrij in vlakke velden
en meed angstvallig wereldstad en metropool
buiten mijn geboorte grond kwam ik zelden
maar ging wel in de stad op school.

Vraagt men mij nu, waar blijft de tijd
blijf ik het antwoord schuldig
ach men raakt de tel kwijt
dus wacht ik maar geduldig.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.