Maand: september 2024

Dank voor schone schepping


Dank aan Hem die heel dit grote wonder schiep
het grote wonder waar wij op mogen leven
het wonder waar Hij alles tot leven riep
het wonder ons in bruikleen gegeven.

Als rentmeesters heeft Hij de mens aangesteld
te verzogen Zijn paradijs, Zijn aarde
maar helaas was de mens daar niet op gesteld
hij was te dom en kende niet de waarde.

Toch zie ik elke dag de wereld om mij heen
en vraag ik mij af waarom men dat niet ziet
we hebben dit wonder slechts zo kort teleen
maar door onze handen gaat zoveel teniet.

Aanschouw daarom dagelijks deze aarde
en dank dan Hem die dit alles steeds bewaarde.

Blind of doof


Van ver en over zee komen woorden
over velden met graan of riet
ze vragen om hulp wat wij niet hoorden
het is een roep van pijn en verdriet.

Bewogen door zachte wind
geeft het tere lover het door
de nood van een mens, een kind
maar over hele aarde vindt het geen gehoor.

Zo gaat een hulproep verloren
niemand die er gehoor aan geeft
niemand wil zich aan een ander storen
omdat ieder enkel voor zichzelf leeft.

Herfstavond


De dag verduistert
de nacht ontwaakt
heel de natuur luistert
als de boerennachtegaal kwaakt.

Van ver beieren klokken
achter de horizon daalt het licht
en duister bij de dag betrokken
geeft maan en ster gezicht.

Binnen zit men bij lamplicht biieen
een oude man vertelt zijn verhalen
de sfeer binnen is als voorheen
buiten verduisteren de laatste zonnestralen.

Jaren overdenken


Al draaiend het fonkelend rode glas
gedachteloos starend in de haard
mijmerend hoe het toen was
tijd voor ik oud was en bejaard.

Voor mij licht mijn oude jachthond op mijn voeten
ook voor hem gaat de tijd steeds door
tijd van alles mogen, niets meer moeten,
en zo nu en dan een uurtje spelen tussendoor.

Langzaam zak ik weg in dromen
op mijn leeftijd toegestaan
laat jonge jaren nog terug komen
levend in waan van tijd die ons is voorbij gegaan.

Omgang en bezit


Er zijn mensen
die vechten zich dood,
stellen steeds hogere wensen
toch hebben ze geld en brood.

Wie zijn die domme mensen
die denken boven ieder te staan
terwijl anderen hen verwensen
omdat ze bulken van eigen waan.

Er zijn rijken die zwemmen in het geld
maar steeds willen ze meer
niet goedschiks, dan maar met geweld
kan ’t niet in vrede, dan maar met ’t geweer.

Zo wordt de wereld met oorlog gevoed
macht en geld is belangrijker dan mensenlevens
als dieren weet men niet wat men doet
men dood en verrijkt zichzelf tevens.

Men noemt hen “stillen in de lande”
die door vrede alleen gelukkig zijn
noch vorst noch dictator die hen bande
zij kennen van het “mijn en dein”.

Herfstbewondering


Bomen wisselen in vele kleuren
en door schamel lover schemert herfstlicht
wouden ademen herfstgeuren
heel de natuur heeftt alle componenten voor een gedicht.

Hier en daar hoort men nog zachte tonen
van een schuchter vogellied
die gedurend de winter in het bos blijven wonen
of vertoeven langs oevers in het riet.

Zacht doet nog een lome wind
het bladgoud opwaaien van de grond
tot waar het op lommerrijke plek een rustplaats vindt.

En van uur tot uur aanschouw ik deze aarde
geschapen door een groots kunstenaar
een wonderlijke schone waarde
om dankbaar voor te zijn met elkaar.

Heldere beken


Wat heerlijk zal het zijn
te drinken uit die heldere waterstromen
die beken zo schoon en rein
die vanuit de Tuin van Eden komen.

Zo zuiver en helder als glas
zo vredig tussen hun oevers
zoals het in het paradijs ook was
reinheid uit de bron zo vers.

Daar is verkoeling voor mens en dier
daar heersen vriendschap vree en rust
daar is geen afgunst maar plezier
wordt ieder misverstand in de kiem gesust.

Voor vroege ochtend


In gedicht wil ik eeuwig uw schoon bezingen
uw zin, hart en oren in gevoel bekoren
u door woord en zang in elan omringen
begeleid door uitbundige vogelkoren.

Uw schoonheid vervult mij tot adoratie
drijft tot schrijven van proza, ode of sonnet
dichters geeft u fantasie en inspiratie
voor u wordt zo menig woord op papier gezet.

Met diamant, smaragd en zirkoon bent u getooid
de schoonste in elk seizoen zult u blijven
hoe schoon anderen, geëvenaard wordt u nooit
hoe zou ooit een dichterspen u beschrijven.

Geheel de kim beschijnt u met het mooiste licht
in elk jaargetij bent u het schoonst gedicht.

Afstaan

Rich, fashionable man walking away from a private jet parked on an airport runway.

Eens zullen wij allen koning zijn
nadat wij over kronkelig paden zijn gelopen
en verzadigd door brood en wijn
op liefde, rust en vrede mogen hopen.

Dan zullen wij in kort resterende tijd
verder gaan door tijd beladen
in Gods genade en goedheid
tot wij voor Zijn gouden troon in liefde baden.

Dan zijn wij daar in ’t eeuwig leven
en zullen wij alles wat wij hebben gekregen
weer in scheppers handen moeten geven
als dank voor Zijn liefde en zegen.

Doopbelofte.


Schimmen door duistere nacht
wachtend op het ochtendgloren
sinistere geluiden klinken zacht
laten zich slechts in dromen horen.

En bij rijzen van de zon
veranderen dromen in luchtkastelen
wijken schimmen naar de horizon
gaan illusies met verlangen delen.

Dan ontspringt de kans
dat dromen uit de nacht
zich hullen in heldere glans
van rust en vree waar ieder op wacht.

Eens zal droom en illusie
samen vormen tot de hoop
in een onuitgesproken litanie
de mens ooit belooft in de doop.

Tocht door de woestijn


Door dorre zandwoestijn
bezaaid met doornen
zocht ik vruchteloos naar en pad
een weg die naar een oase leidde
strompelde ik naar fatamorgana
schijn verblijdend licht
slechts wanhoop en bedrog.

Nergens een druppel verkoelend water
nergens een kruimel droog brood
nergens een kleine plek met schaduw
schijnbaar geen velossing uit nood
geen verblijdend vooruitzicht op verkoeling.

Toch klinkt eens een zachte stem
wijzend naar de goede levensweg
die van doornen en zand verlost
en in de bomen klinkt weer ’t blijde vogellied
hoopvolle zang op vrije toekomst gericht.

Schemerstemming


Reeds neigt de zon ter kimme alras
terwijl kleinkinderen op het gazon spelen
ik mij nog door late zonnestraal laat strelen
hoor ik de vissen spartelen in de vijverplas.

In het westen kleurt reeds de hortzon
vanuit de eik klinkt zacht de zang der nachtegaal
hij uit zo in zijn eigen vogeltaal
zijn dank voor schone dag die niet mooier kon.

Genietend van kinderen en natuur
zit ik hier mijmerend te dromen
laat gedachtenloos de dingen tot mij komen
hier op dit zonnig vroege avonduur.

Zo is weer een herfstdag verstreken
en komen hopelijk nog veel hier na
ik vouw in dank mijn handen voor ik naar binnen ga
ook nu is weer Zijn grote gunst gebleken.

Elk seizoen z’n waarde


Evenals in de natuur
nadert ook in menslijk leven
het eind van lente en zomer
kleur verandert
maar wordt niet somber of grauw.

Bladeren dwarrelen uit kruinen
als vergeten van minder goede tijden
daarentegen kleurt nog de hemel
van horizon tot horizon
in het fraai pruisisch blauw.

Treur niet om gevallen bladeren
of wind die fluit door dorre hout
herfst heeft zoveel schoon te bieden
zoveel valt te genieten in ’t gekleurde woud
rest ons straks nog gure winter
met zijn stormen guur en koud.

Voordeel van nadeel


Waarom schrijf ik nog de woorden uit mijn brein
dat die mij na mijn leven nog verraden
de dagen uit mijn vroege jeugd mij schaden
herinneringen aan toen groot of klein.

Ach was ik nog zo in geluk geborgen
een jonge knaap nog in zijn vaders huis
gekleed in spijkerbroek en wollen buis
geheel frank en vrij en zonder zorgen.

Maar ach, waarom zou ik in ’t heden klagen
naar omstandigheid ben ik nog bij de tijd
veel last en kwaal hoef ik niet te dragen.

Ondanks dat ik aan stijve botten lijd
mijn spieren niet meer als kabels gespannen
nu heb ik alle tijd om mij te ontspannen.