Niet meer dan kleurloos donkere vlek
Tegen nachtelijk duistere wand
Zwijgzaam somber en bedreigend
Van liefde en warmte gespeend
Geen mens noch geest, enkel angst
Toch staat tussen ons een licht
Dat al jouw zwarte kuren beschijnt
Jouw duister van de nacht verdrijft
Doet wachten op de ochtendgloed
Het licht der zonneschijn is liefde
Is leven, geluk, is warmte en dans
De zang van vogels in de bomen
Iedere dag voor vriendschap weer een kans
Toch kom je ook voor mij
Eens uit je duistere hoek
Zal ik mij aan jou over moeten geven
Valt ook voor mij het levensdoek