Dromend in wervelend verlangen
naar nieuwe dag waarin
helder licht weerschijnt
verlangende momenten naar rust
bij hen die wachten
op gebeuren in hartslag
waar Cupido zielen raakt
twee in één zullen smeden
en geen pijlen worden gemeden.
Dromend vanaf vroege morgen.
Wie van plan is in land te investeren
zoekt op basis van euro’s ’t beste uit
trekt al heel snel een verstandig besluit
en laat zich niet zomaar alles aansmeren.
Bij voorkeur gaat hij niet naar Griekenland
maar zoekt liever vertier in Disneyland.
Hoe krijg je het als bankier voor elkaar
om met een stalen gezicht als een kluis
een heel volk belazeren voor de buis
door zeggen, de euro loopt geen gevaar.
Echt de economie zal heus wel draaien
zolang de heren euro’s kunnen graaien.
Woorden en letters dansen voor ogen
geven mij rust noch duur
drijven tot vormen van regels
en waar vroeger
mijn tred vol kracht nog was
neemt nu mijn brein
langzamerhand het tempo over.
Het is geen plaag,
meer verandering van actie
een statisch voortgaan
in bewegende belangstelling
het goede gevoel, te zijn,
niet meer te moeten
maar des te meer te mogen.
Als een kind geboren.
Als een mens opgegroeid.
In een massa verloren.
Als in waan uitgeroeid.
Uit duister herboren.
In licht, komend tot bloei.
Een boegbeeld van ochtendgloren.
In een wereld in volle groei.
Uit kou tot warmte verheven.
Uit nevels tot ‘t klare licht.
Vanuit dood tot het ware leven.
Vanaf dwalen tot hoogste doel gericht.
Ik sta verstoord op als de deurbel gaat
en er een slordig type voor me staat
geërgerd vroeg ik naar de reden
dat ik aandacht aan hem zou besteden;
“Besef wel ik ben een druk bezet man
wat is er dat een andere keer niet kan?”
Hij keek mij aan met zijn vriendelijke ogen
“Zou ik misschien even binnen mogen?
Hebt u voor een klein gesprekje even tijd?
Ik beloof u dat ik niet te veel uitweidt”.
Voor ik het wist spraken we toch uren
maar het leek niet half zolang te duren.
Tot mijn schrik was het al behoorlijk laat
“Ik wil niet dat u zonder eten van hier gaat.
Laat mij snel een maal voor u bereiden.
Dat u aangesterkt op uw weg zal leiden”.
Hij at met graagte wat ik aan hem bood
en dankte nadien voor maal en brood.
Plotseling was hij spoorloos verdwenen
en niets dat nog op zijn aanwezigheid wees
zwaar was ik met dit probleem verlegen
stond duizenden mogelijkheden af te wegen
normaal vervult zoiets een mens met vrees
maar dit moet een engel zijn geweest.
Hoor in late avondschemer
in de verte nog dat carillon
met nog dezelfde klanken
die ik me van vroeger herinneren kon
gaan mijn gedachten naar dat plein
vol mensen en marktkramen
waar wij in vrije uren van school
stiekem appels en fruit uit kisten namen
op feestdagen speelde de beiaardier
de ganse dag met extra energie
zijn melodieën op volle toeren
“Vlaanderens leeuw” tot “Hollands glorie”!
Verdwenen was U van de aarde
en wij treurden om Uw gaan
‘t was angst en zorg die ons baarde
dat niemand ons nu zou verstaan.
Het wonder was nog maar zo kort geschied
dat U uit het graf was opgestaan
ons menselijk brein begreep het niet
dat U nu weer heen moest gaan.
Voor onze ogen rees U naar God omhoog
op wolken naar diens troon gedragen
gezeteld hoog boven de hemelboog
wilt U vergeving voor alle mensen vragen.
Nee, verdwenen bent U niet van de aard
Uw Geest hebt U ons met spoed gezonden
wie herinnering aan Uw woord bewaard
heeft door die Geest de rust hervonden.
Woorden die ik mis
liggen opgeslagen in mijn hart
vertellen niet van pijn
schreien niet van verdriet
maar verschuilen zich stil
achter mijn gesloten lippen
tranen uit mijn ziel
branden in mijn lichaam
met vuur dat niet te blussen is
woekerend door mijn aderen
ontstoken door wind en haat
van afgunst in mijn werken
geen vonken uit mijn ogen
geven antwoord op de vraag
‘t raadsel dat ik niet op kan lossen
daarom wil weer stil beleven
dagen uit mijn jeugd
als kind in zwijgend aanvaarden.
Lang heb ik langs die weg gestaan
in gedachte nog die colonnes zien gaan
gedreven door baarlijke duivels
zonder geweten naar dat eind
waar de horizon kleurde zwart en rood
gebeuld, gemarteld, tot hun dood.
Wat zou het leven zijn zonder fantasie
Een dichter zonder vrolijke dromen
Of een kaasplank zonder heerlijke brie
Geen tijd zelfs om tot rust te komen
Fantasie neemt ons mee naar zonnige stranden
Waar palmbomen ons toewuiven in de wind
Daar liggen wij dromend van de mooiste landen
En voelen ons steeds zo gelukkig als een kind
Helaas komen wij weer in de realiteit
En weg zijn dan fantasie en alle dromen
Het dagelijks leven is weer een feit
Maar fantasie wordt ons nooit ontnomen.
