Clown


Hij dicht sonnetten bij het leven
en is een meester zo ieder zegt
in het sneren links en rechts te geven
en doet op verzoek ook niet slecht

geen ander kan hem met woorden evenaren
de waan verbergt hij achter rode neus
vindt dat hij kan kwetsen zonder bezwaren
geen enkel compliment meent hij serieus

maar stelt zich op als echte rechtse bal
zal ooit nog eens op verzoek zichzelf
tentoonstellen in lachwekkende niemendal

hij wordt gesteund door raad van elf
die hem waarschijnlijk ooit leidt tot zijn val
maar hoe het wendt of keert hij blijft de clown zelf.

Overwinning van liefde


Eens zal er een overwinning wezen
een grote overwinning wereldwijd
dan heeft niemand nog wat te vrezen
misschien is ’t nog een kwestie van tijd.

Één macht zal alle machten verslaan
slechts één Koning zal dan nog heersen
de vijand alleen komen te staan
en uit woede zijn tanden knersen.

Dan heerst niet meer pijn en verlies
maar is ieder geborgen in vree
wordt alles versiert met bloemen en lelies
loopt ieder in blijde feeststoet mee.

Dan hoort men blijde zang en lof
en wordt genood in Heersers woning
aan het feestmaal in Zijn schone hof
Liefde is de naam van de grote Koning.

Zomaar blijven dromen


Dromen wil ik blijven
Van al het schone dat de aarde biedt
Mijn fantasieën op wolken laten drijven
Zodat ieder mens ze ziet
Ergens tussen licht en donker
Beschenen door zon of maan
Zon bij dag en ‘s nachts stergeflonker
Ver in het heelal waar sprookjes nog bestaan
Rustend in bos of veld
Wil ik daarover dromen
Horen wat de wind mij vertelt
Zacht fluisterend door ’t riet of in de bomen
En als mijn gedachten zijn weggewaaid
En ik weer langzaam tot de realiteit ga komen
Blijft de hoop dat eens die schone wereld
Als het paradijs weer terug zal komen

Verdwenen land


In golvend deinen van waterstromen
bedwongen door menig duin of dijk
vermoedt geen mens het verloren rijk
Atlantisch dat nooit terug zal komen

waar eens volkeren met rijke cultuur
in grote welvaart samen woonden
rust en vrede de mensen bekroonden
in wonderland onder hemel van azuur

maar nergens meer vind men dat land
dat trotse volk zo vredig en schoon
gewist door hevige storm of cycloon
ziet men het niet meer van duin of strand.

Verloren gaat zo eens iedere tijd
de groei van cultuur en volk ten spijt.

Tegenstrijdigheid


Laat mij staan
daar aan de kant
met eigen gedachten
en verstoor niet
de stilte die ik koester
mijn eigen verdriet

zie slechts mijn lach
en voel mijn warmte
mijn verlangen
niet echt alleen te zijn
hoor mijn droom
in het licht van mijn ogen
en glimlach naar mij

zie mijn vreugde
om jouw liefde
jouw wil goed te doen
sla ik een arm
om je schouder
streel je lieve zachte haar
maar laat me niet alleen

daar aan die kant.

Samen leven


Gedachten rusten op glaspilaren
woorden worden door lucht gesteund
lach is niet meer dan grimas
het hoofd niet meer dan een ballon
harten enkel klompen steen

is dit toekomst waarheen wij leven
lopend enkel langs elkaar
zonder blik of aandacht waardig keuren
geen respect of gevoelige snaar?

De hemel make dit niet waar!

Heel tevreden mens

Multi-ethnic group of smiling young people talking outdoors in the city

Dus hoef ik echt niet meer in mijn leven
dan vrijheid en zo nu en dan plezier
en aan anderen ook vreugde geven
om naar een volmaakte wereld te streven.

Met vrienden in vrolijke dans en zwier
op kameraadschap het volle glas geheven
zomaar voor de dans en het vertier
drinkend van helder witschuimend bier.

Op ’t eind van de dag


Met gesloten ogen aan begin van de nacht
vragen wij ook nu om bescherming en zegen,
rust voor morgen nu het duister wacht
en kracht om te gaan op nieuwe wegen.

Wil ons dan Heer steeds terzijde staan
en wees een rots in levensbranding
laat ons niet eenzaam door het duister gaan
wees ons nabij met licht uit Uw schepping.

Als wij dan door Uw stralend licht gewekt
opnieuw onze dagelijkse taak beginnen
door rust van deze nacht weer opgewekt
met een dankbaar loflied vanbinnen.

Wetenschappelijk?


Wat is het dom
om je steeds
wijzer te gaan voelen,
terwijl je jezelf
iedere dag in
domheid bekwaamt.

Het is zó dom
om iemand dom
te noemen,
omdat men dan
moet bewijzen
dat men zelf
wijzer is.

Als men niet
wíl leren,
is men niet
alleen dom,
maar valt dat
ook nog óp!!

Wie domheid
bestrijdt met
wérkelijke wijsheid,
bestrijdt de
wapens!!!!!

In de wetenschap
dat de mens
alles weet,
ligt het eind
der wetenschap.

Lucht, ruimte… adem


Buiten in het vrije veld
Kan ik slechts leven
In steden vol lawaai en geweld
Duurt elk plezier voor mij slechts even
Benauwd door chemie en uitlaatgas
Tussen beklemmende sombere muren

Ik geniet slechts van blauwe lucht
En smaragdgroen gras
Zie de vogels zweven in het blauwe zwerk
Hoor ze zingen in de kruinen der bomen
Hier kan gelukkig het stadslawaai niet komen
Kan ik rustig in de groene bermen dromen.

Vrolijke wind


De wind fluistert mij vanmorgen toe
kom buiten zie hoe ik met bladeren speel
laat draaien en wenden om hun stelen
afruk en in sierlijk dwarrelen
in spiraal door het luchtruim slinger.

De wind roept, kom er toch bij
dat ik door je haren kan strelen
ik blaas je hoofd van zorgen vrij
en ontstop je dichte longen
laat bladeren om je hoofd cirkelen.

De wind loeit, ik blaas blad van bomen
en laat ze dwarrelen over straten
takken blijven ontbladerd achter
als ik zo de herfst heb gezien
ga ik weer vrolijk fluitend verder.

Wie brengt ons weer het paradijs


Waar tuinen vol met bloemen staan
en bomen met de schoonste vruchten
bijen van bloesem tot bloesem gaan
geen wezen een vijand zal duchten
daar moet de eeuwige vrede zijn
die slechts in het paradijs is te vinden
waar alles baadt in zonneschijn
en liefde, zonde zal ontbinden.

Daar dansen wij met hemelschaar
en gaan in bloemslingers gehuld
zijn dan elkander steeds dienstbaar
dienen ieder met eindeloos geduld
en iedereen is daar een winnaar
die overwon de aardse macht
bevestigd door het werk der middellaar
Die heeft ons door Zijn sterven thuisgebracht.