
Op dorre grond bloeit
een schitterende bloem
en waar een roos staat
kan geen distel groeien
in tuinen vol bloemenpracht
schijnt zélfs het licht
in duistere nacht
van verderfelijk onkruidzaad
kan geen mens genieten
daar ontkiemt slechts kwaad
en verdrukt al het goede
brengt de aarde doornen voort
breng de mens tot woede
als hij de oorzaak hoort.

Prachtig vers!
Hartelijk dank Melanie