De grootste vraag aller tijden,
Hoe het eerste leven ooit is ontstaan,
Kunnen wij ontkennen of vermijden
Door het wezen in de lucht te slaan
Wat is de oorsprong der gedachten
Het levend wezenlijk begrip
Tussen intellect of domme krachten
Beredeneren of stuk lopen op een klip
Nooit is er nog bewijs gevonden
Wat op toeval of schepping wijst
Maar het brein vertelt onomwonden
Dat het leven aanvaarding eist.
Ooit hebben wij een wereld gekregen
Vol gaven, pracht en praal
Vrijheid om ons vrij te bewegen
En ’t scheppen van vrede voor allemaal
Een wereld zo niemand schoner kan denken
Geschapen voor liefde en verwondering
Om Hem in ere te gedenken
Een wereld die ons vasthoudt in betovering
Maar dikwijls zien wij niet die wonderen
Aanvaarden ze als alledaags en gewoon
In plaats van ons steeds te verwonderen
En Hem te danken voor Zijn troon.
