Maand: augustus 2016

De polder waar ik ben geboren

Eempolder
Een grote vlakte door gras groen gekleurd
doorsneden met brede sloot en heggen
gevuld door klank van vogels die er leggen
langs rand met silhouet van bos opgefleurd

bijna nergens was rust zo heerlijk te vinden
ideaal die ruimte van ’t polders land
natuur nog beheerst met boerenverstand
dagen zwierf ik door ’t veld met m’n vrinden

slechts zelden ziet men mij er nog toeven
hij ligt daar nog wel als vroeger, de IJsseldijk
schuinover links liggen de Wilsemer hoeven

de molen van Zalk als ik naar rechts toe kijk
mijn polder is veranderd met A-vijftig en Hanzelijn
waar vroeger de rust was, zal nooit meer zo zijn.

Als deining der zee

zomerstrand
Niet altijd is de zee een spiegel van rust
en vlak van horizon tot horizon deinen
waar zonnestralen glanzen in rechte lijnen
en witte vogels zweven van kust tot kust.

Niet altijd zijn golven vriendelijk en teer
die zacht de vlakke schone stranden ontmoeten
alwaar zij Hollands blanke duinen begroeten
maar gaan bij stormwind ook als razende te keer.

Wisselvallig als de zee is ook mijn stemming
niet altijd vriendelijk als zonnestralen
voel ik ook opstandigheid en beklemming

dan verloopt mijn dag met pieken en met dalen.
Ach, ieder mens kent stormen in het leven
slechts vreugde en blijdschap is niemand gegeven.

2 Zijden

Zolang domheid
de aarde bevolkt,
zolang zal rijkdom
armoede veroorzaken,
heeft dan soms dom
van domheid
en dom van rijkdom
veel met elkaar
te maken?

Materiële rijkdom
is een synoniem
van ponkzucht.

Geld
maakt gelukkig.
Wat kost u
een boswandeling
een prachtige zonsopkomst
of –ondergang
een blij gezicht
een kinderlach,
of een avondje
stil genieten in
een prachtige natuur?
En…….,
hoeveel geluk
bezorgt u dat?

Genoeg is genoeg,
behalve………..,
genoeg van verdriet,
tegenslag, ellende,
en armoede!!
Dat is
VEEL TE VEEL!!!

Bevrijdend woord

Warrelende gedachten,
tussen vrees en hoop
zoeken beschutting
in zwijgend vertrek,
willen niet eenzaam
het zicht vertroebelen
maar vinden geen houvast
in samenhang, geen lach.

Leven geremd door gedachten
rusteloos met huilend gemis
gevangen in angst
slechts steun vindend
in woorden van troost
gesproken tot harten
door mensen verscheurd
door één Woord bevrijd.

Abgefürt


Door het duister stampen ijzeren zolen
en af en toe wordt op deuren gebonkt
en menigeen houdt zich verscholen
bij het schreeuwen van bevelen
houdt men de adem angstig in
bij het naderen van zwaar geronk
terwijl in het spaarzaam licht van een lantaren
weerschijn van helm en banjonet blonk

“Herr Cohen?”klonk snauwend de vraag
“Mit kommen! Nein wir haben nicht der zeit
Gein abschied bitte, das komt später”
Ze dacht, over niet te lange tijd komt hij terug
en besloot op hem te wachten
en al die tijd was ze bij hem in gedachten
als de laarzen weer door de straten stampten
in die eindeloze eenzame bange nachten
hoopte ze dat ze hem terug brachten

Er was toch om hem te straffen geen rede
geen enkel excuus voor straf of gevang
hij was een vriendelijk man en hield van vrede
maar nooit is hij bij haar teruggekomen
toch werd hij gedood omdat hij Cohen heette.

Hypocriet weergedrag

14-strandwassenaar
Wie denkt aan het mooie weer
die denkt alleen in zonneschijn
aan bakken op een blakend strand
waar je de rug verbrand.

Wat was het heerlijk weer vandaag
zelden heb ik er zó van genoten
al was men niet blij in Utrecht of Den Haag
´t heeft heerlijk geregend én…. gegoten.

Vanmorgen hoorde ik het plenzen al
en het scheen veel langer duister
´t kletterde tegen de ruit als een waterval
dat klonk beter als wat miezerig gefluister.

Iedereen wil bakken in het hete zand
verbranden, heus ik ben geen zonnehater
gun elk mooi weer op ´t warme strand
maar wat maakt ´t nou uit?!!

Iedereen springt toch weer in ´t natte water!

Alzheimer

knuffelen
Verten lachen toekomst dichterbij
en tijden verdwijnen in luchtledig
verleden door gaten zo zwart
als nacht zonder kennis of weten.

Rumoer verstomt tot weeïg zwijgen
lachen stort zijn tranen uit en spreken
vraagt om stille aandacht luisteren
onwezenlijkheid in klanken.

Waar mensen waren die verzorgen
zijn nu wezens angstaanjagend vreemd
in ruimten klein als cellen tussen muren
en leven slechts vandaag tot morgen.

Dolen

Een mens weerbarstig en opstandig
weigerend die toegestoken hand
slechts lopend eigen paden
blind als een dier zonder verstand
zal zelf nooit de juiste paden vinden

een hart moe van het zoeken
berustend in het levenslot
tot stervens toe bedroefd
het kan die weg zo moeilijk vinden
gewezen door een tere stem

een ziel verward en droevig
ziet niet waar het heen zal gaan
maar vat de hand aan hem gegeven
gevoerd op het smalle pad ten leven
in overgave en vertrouwen.

Harp in de bergen


Zacht als strelende wind
waait muziek door bergen
als hinde van top naar top
kruidig als alpenweide
zweeft ze door dalen
vermengd met ritme
van vriendelijke stromen
gebracht door schoon silhouet
klinken de akkoorden
als ritme in woorden
van een volmaakt sonnet.

Zwevende muze

Laat je gedachten zweven
op tonen van welluidende muziek
vingers die dansen over toetsen
als vleugels die glijden op thermiek
van stuwende en stijgende klanken

scheer als een zwaluw door ’t zwerk
zwenkend zwierend in de compositie
en het ritme van de wind
gehoord in de snaren van de bomen
drijvend op genieten van het geluk

schrijf op heerlijke muziek
van orkest of van solist
voel de trillingen van het wonder
laat je dragen door schone poëzie
in stil tevreden van genot.

Weense wals

Niets bekoort meer dan te schrijven onder genot
en het bruisend zwieren van het “Wienerblut”
in cirkelende driekwartsmaat zoals het moet
gedachten muzikaal gericht op luistergenot

als waaiers draaien danseressen in het rond
in zalen die getuigen van oude glorie
van keizers, koningen, vorsten en victorie
in paleizen waar men pracht en gratie vond

de dichter schrijft op klanken die zijn gebleven
ziet ook nog het schouwspel voor zijn geestesoog
als de tijd dat men in adelstand nog verheven

na elke wals voor begeleidend partner boog
nog bewondert menigeen de maestro componist
die in zijn tijd nog niet van zoveel roem wist.

Omdat ik dromen wil

Gewoon omdat ik heerlijk in rust wil dichten
en genieten van schoonheid in zachte klank
gedachten op hoger dimensie wil richten
leg ik mij neder met vocht der druivenrank

Laat klassieke muziek de achtergrond strelen
Vraag woorden te reizen uit poëtisch hart
Geniet van het metrum dat niemand zal stelen
onthuld uit herinnering aan vroeger bard

Gedachten ze komen als schepen op golven
ritme van deining en regelmaat der zee
of in hevige storm door vlokken bedolven

door plotselinge omkeer en nieuw idee
Maar ineens valt onverwacht het stormgeweld stil
de muziek speelt zacht omdat ik dromen wil

Muziek en verder niks

Schrijf, schrijf op de klanken
wonderen van Beethoven
Tsjaikovski of Chopins
klanken van vleugel viool
tonen vanuit groot harmonie.

Luister en schrijf over het genot
het genot van de klanken
die benemen bijna je adem
en nemen je geheel in beslag
ze houden je in ontspannen ban.

Geniet van de hemelse zang
van tenor, alt, bariton of bas
laat je dragen op de tonen
als over golven van een oceaan
verdrink in het genot van muziek.

Schrijf, luister, geniet
en laat je hart het overstemmen.

Wisselvallige perpetuum mobile

Geen dag is nog geboren
of langs de horizon
glanst ochtendgloren
klinken vogelkoren
nog voor het licht begon.

Als boven de kim reist
gloed van vlammen
die het nieuwe leven
kleurt bij dageraad
in jade en smaragd.

En snel verjaart ook deze dag
in tijd, eind en beperking
als het licht aan de horizon
verdwijnt in gloed en vlammen
de nacht weer wacht
op geboorte van nieuwe dag.