Deel mij het brood
dat Uw gebroken lichaam is
als het manna
waarmee U Uw volk
voedde in de woestijn.
Les mijn dorst
met de wijn
dat Uw bloed is dat vergoten is
verzadig mij als bij de bron
uit de rotsen in de woestijn.
Zegen mij met de zegen
waarmee U brood en wijn
gezegend hebt aan Uw avondmaal
en bovenal schenk mij Uw Geest
die U zond in Liefde.
Met veel woorden
niks zeggen
is net zo’n kunst
als domweg toegeven
dat je het
ook niet weet!
’t Is toch zonde
van de tijd
dat wie het meest
aan het woord is
meestal ’t minste
heeft te zeggen.
Waar geen muren maar alleen open deuren zijn
licht van liefde en genade komt binnen stromen
door één geest verbonden in brood en wijn
in verwachting voor uw zegen tesamen komen
geen muren Heer kunnen Uw huis vormen
maar gemeenschap in Uw grote naam
leven naar Uw liefdewens en vredenormen
bouwen wij aan Uw wereldkerk tesaam.
Ik waande mij eenzaam, opgesloten in mijzelf,
niemand om mijn gedachten te delen
de wereld om mij heen was een leeg gewelf
geen mens om mijn diepste wonden te helen.
Mijn hart was leeg en koud
geen zonnestraal om het te warmen
elke hoop op mensen leek klatergoud
niemand sloot mij in de armen.
Maar plots een enkel woord,
zomaar ergens opgevangen
maar als van warme bron gehoord
versterkte mijn verlangen.
Ik ben op zoek gegaan naar die bron
van louter warmte en leven,
vond, in het licht van de eeuwige Zon,
liefde en barmhartigheid rijkelijk gegeven.
Wat zouden wij toch graag willen weten,
hoe het boven in Uw hemel is, o Heer
zodat wij nooit onwetend zullen vergeten
de wijsheid en de waarde van Uw leer.
Zo heel graag willen wij mensen zien
wat de toekomst zal zijn na ons leven
opdat dan het geloof in U misschien
weer door hoop zal worden gegeven.
Beloften gedaan door U in Uw woord,
doen zoveel liefde en heil verwachten,
doet aan ieder die het nu reeds hoort,
de aardse ellende en pijn verzachten.
Het spreekt van goud en schone edelstenen,
van warmte, geluk, liefde en zonneschijn,
van engelen die hun diensten ons verlenen,
aan rijke maaltijden met brood en wijn.
Maar Heer, wij moeten slechts vertrouwen,
op Uw beloften, trouw en woord alleen,
want zolang wij daar alleen op bouwen,
stuurt U straks geen mens ooit heen.
Wat zal ik genieten van schone tuinen
als ik eens in Uw paradijs binnen mag
geur ruik van bloemen die ik nooit zag
en daar hoor muziek van de bazuinen.
Wonderschone zang van engelenkoren
die door de paden dansen in lange rei
in witte kleding Uw lof doen horen
ondersteund door trompet en schalmei.
Kleuren van ongekende pracht en praal
die alle bloemen en planten sieren
werken allen mee aan feestelijk onthaal
van gelovigen die Uw feest hier vieren.
Het aller schoonste in deze hemelse zalen
schijnt wel Uw liefde en heerlijkheid
hier kan geen andere glans bij halen
licht dat door Uw almacht wordt verspreid.
Wie zijn geloof belijdt
belijdt zijn liefde ,
door de Liefde,
aan de Liefde.
God is Liefde,
In Zijn drie-eenheid,
ligt de voltalligheid en
de gehele aardse en hemelse
liefde als belijdenis voor onze trouw,
aan God en de mensen, tot in eeuwigheid.
Geen waarheid is gegrond
in hart van menselijk falen
geheel de mens gewond
bij pijnlijk verlies en leed
vergeten wordt medeleven
als eer of roem is te behalen
geen verantwoording weet
of fouten toe kan geven.
Schrijnend zal de oorzaak zijn
van het duister zwijgen
veelvoudig nog de pijn
waar waarheid niet is te krijgen
tot eer en glorie van de mens
voorgoed voor God verzwegen
maar oplicht aan levensgrens.
Niet zomaar op een keer
ben ik begonnen met dichten
’t was tegenslag
wat mij woorden gaf.
Een stem, een overweging,
die vroeg naar mijn verdriet,
of ik de weg niet kende
om verder te gaan.
“Schrijf,”zei Hij,
“Hoe Ik je wil leren,
samen met Mij
verdriet en pijn te keren!”
Een braambos brandend
in de woestijn
geen tak verschroeide
ondanks laaiend vuur
laat mij in de woestijn
ook zo branden
met dat felle licht
en laat mij niet verschroeien.
Zwarte duistere wolken aan de hemel
een loodzwaar zwart gevoel in mij
berichten die de mensen schokten
van tegenslagen en somber tij
voelde als van God en alleman verlaten
en buiten brak het zware onweer los
de nacht leek over de dag gaan heersen
geen vreugd geen zon en zelfs geen maan
toen ik op diepst van mijn ellende
de handen vouwde en vroeg om hulp
braken plots de donkere wolken
wierp de zon zijn lichtstralen naar bene
en tekende drie regenbogen
als antwoord en troost op mijn bê.
Een natuur zonder leven
toekomst zonder streven?
Wat telt?
Trots en levenswerk van de individu
geld, de eerloze roem van nu?
Wat telt?
Verdriet van een mens die huilt om een vriend
verdriet van een boer die beter verdient?
Wat telt?
De tranen van een kind
dat bij thuiskomst zijn lievelingsdier niet vindt?
Wat telt?
Het vertrouwen gewonnen in respect
verachting dat geschonden vertrouwen verwekt?
Wat telt?
Het geld!!!!!!!
Hier lag mijn hart
hier lag mijn taak
in vreugd of smart
hier mijn vertroosting vaak
hier was mijn leven
hier was mijn werk
mijn taak door U gegeven
door Uw zegen sterk
ik zoek de oorzaak Heer
een rede voor mijn verdriet
ik zie geen uitkomst meer
’t is of U het niet ziet
Ik weet, ’t is niet om onze zonden,
Heer U verlaat ons niet
want waar wij geen troost meer vonden
stelpte U alleen ons verdriet
o Heer, laat niet onze geest
al zijn wij nog zo overstuur,
angstig en bevreesd,
zo leeg zijn als die lege schuur.
Voor vrede en rechten,
en voor gerust gemoed,
wil ieder vechten,
zelfs sterven als ‘t moet.
Ieder wil in vrede leven,
bepalen, eigen recht,
naar eigen inzicht streven,
voor “‘t goed”, of “‘t slecht”.
Voor geluk naar eigen inzicht,
voor zichzelf of vrind,
hoe of waar ‘t zich ook richt,
of de eerlijkheid verbindt.
Slechts door zelf weten,
en eigen weg bepaald,
en gewoon vergeten,
de ander, die de tol betaalt.
Maar wie in dagelijks werk,
aan principe en normen houdt ,
staat mentaal sterk,
als iemand, die op waarden bouwt.
Iedere dag is verdeeld
in donker en licht
door draaiing wordt ’t beeld
op zon of maan gericht
zo draait de aarde
iedere dag
als in ’t leven de waarde
van traan of lach
de dag om te werken
in ’t licht van de zon
de nacht om ons te sterken
tot de morgen begon
een nieuwe dag om te leven
voor bedrijf en gezin
niet om slechts te geven
om geld of gewin
de aarde draait om de zon
in haar warmte en licht
en….., als ’t haar om geld begon
was haar draaiing al lang ontwricht.
