Zie dan het hart
verlangend naar zon
de hand uitgestrekt
naar stralend licht
dat komt schijnen
van over zeeën
hoor dan echo
van roepende stem
vanuit diepe dalen
tussen hoge bergen
kaatsend tegen rotsen
hard als graniet
geef dan gehoor
aan dat ene geluid
schijnend over de wereld
verwarmt ieder hart
dicht de diepe dalen
en roep vrede uit.
Liefde ooit in de mens geschapen
twee-eenheid die tot heelheid leidt
duldt tweespalt noch een wapen
vraagt enkel om zachtmoedigheid.
Liefde ooit in voorbeeld gegeven
door God als mens zonder macht
heeft zachtheid en vrede verheven
als overwinnaar boven geweld of kracht.
Liefde in vrede en menselijk begrip
boven iedere vorm van oorlog of strijd
eens geboren als kind in een krib
in woord en daad over de aarde verspreid.
Als ik dagen kon beschrijven zonder nachten
de hemel blauw zonder wolken, enkel zon,
tijden van geluk waar mensen altijd lachten
een aarde groen tot aan de verre horizon
samenleving waar alleen liefde overwon
in een leven zonder verdriet of droefenis
beloofde tijd waarin eeuw’ge vrede begon
waarin ieder van de toekomst verzekerd is
dan leeft men in het geloof zeker en gewis
laat men elkaar met respect in eer en waarde
dan gaat daar alles goed en is er niets meer mis
heeft men geluk gevonden op nieuwe aarde.
De aarde weer als een nieuw paradijs zo schoon
als het goed was geweest was dat toch heel gewoon
Verdriet is op vrolijkheid gestuit
het huilen werd lachen
eenzaamheid kreeg handen aangereikt
hulpeloosheid gaf men voeten
gebrek door overvloed gevuld
onmenselijkheid wordt vriendschap.
Een leven hoort met zin gevuld
de lach zal altijd blijven
een arm om een schouder heen
geen last die niet te dragen valt
door liefde die gebreken dekt
in vriendschap wordt de mens gekend
Mijn gedachten en ideeën
wil ik strooien in woorden
over landen, door de wereld
delen met mensen
die ze verstaan.
Niet mijn taal wordt steeds gesproken
in woorden of gebaar
maar de blikken zullen zoeken
als de zielenspiegel
met begrip voor elkaar.
Zwervend door velden
van herinneringen
met glimlach om jeugd
herkenning van leven
in immens groot heelal
waar ik als micron vertoef.
Gestuwd door kracht
vanuit verleden naar heden
tot toekomst van ongewis
voel ik me toch geleid
tussen zonnen en manen
in universum van zekerheid.
Vlieg witte vogel over mijn huis
laat je vleugelslag horen
zwenk op de wind
bij helder ochtendgloren.
Of draai vanaf strand en duinen
over branding van de zee
neem boven het ruisen
mijn verlangen over de horizon mee.
Strijk neer witte vogel waar ik verwacht
dat gedachten tot rust zullen komen
geen pijn of angst zal zijn
maar alleen vervulling van vredesdromen.
Schilderij van Hans Versfelt
Ik droom de dagen van weleer als in het heden
De dagen onbezorgd van jeugd, geluk en spel
Toen tijden onbekommerd om de toekomst streden
Gedachten aan zorg en last waren niet in tel
Ik droom de wereld geschapen in zijn eenheid
Met menig hemellichaam en sterren en maan
Die ongeschonden door menselijke domheid
Als ‘t paradijs vol bloemen en bomen zal staan
Ik droom mijn dromen van liefde geluk en hoop
Dat ooit op deze aarde de vrede zal komen
Een eind zal komen aan ellende en wanhoop
Dat elk volk zal koesteren deze dromen
Wie weet wordt ooit mijn droom nog eens realiteit
Al wordt hij nu aangezien voor naïviteit
Ik wil dromen houden
bewaren elk ideaal
stil in mijn gedachten
of fluisterende woorden
enkel diep in mijn hart.
Laat mij mijn dromen dromen
mijmerend in eigen gevoel
over een ideale wereld
waar geluk en vrede komen
als ultieme maatgevoel.
Och, ik red me wel,
maak je om mij geen zorgen!”.
“Is ’t verkeerd als ik stel,
dat jij je verdriet hebt verborgen?”
“Nee, ’t doet me niets,
laat hen hun gang maar gaan!”
“Is er toch niet iets,
waarmee men jou “in de kou” laat staan?”
“Ik ben het vergeten,
ik wil er niet meer over praten!”
“Toch wil ik je gevoelens weten,
voor je, in stilte, er om gaat haten”.
“Laat me alleen,
ik wil ’t liever stil verwerken”.
“Oké, ik ga heen,
als je me nodig hebt, laat ’t me merken”.
“Ik trek me van geen mens iets aan,
ik ga mijn eigen gang”.
“Toch kun je niet álle problemen aan,
ben je voor eenzaamheid bang”.
Met woorden zeggen we zoveel,
zijn we zo stoer, zo sterk.
maar, tussen de woorden hoor je reëel,
wat je oppervlakkig niet merkt.
Met je gehoor hoor je ieder woord,
in een klank die je verwart.
Maar, als je de wérkelijke inhoud hoort,
luister je met de oren van je hart.
Golven ruisen als komen en gaan van tijd
of als gedachte rusteloos door dagen
die zwaar het water naar de branding dragen
en over lange gerekte kust verspreidt.
En in tijden van een onzeker vragen
hoe het in de toekomst ooit verder zal gaan
breekt plotseling behaaglijk windstilte aan
leren wij elkaar in liefde verdragen.
Ik bid dat dit alle tijden door mag gaan
vrede, vriendschap naar goddelijk behagen
een wereld zoals bij de schepping bedoelt
waar elk voor ieder in de branding wil staan
is het paradijs waar vrede wordt gedragen
daar zal geen angst of pijn meer worden gevoeld
Zoek naar wat je niet vond
op alle plekken waar
je niet bent geweest
naar wat je dacht dat je
niet nodig hebt.
Zoek niet alleen met je ogen
maar ook met gevoel
en voor alles ook met
je verstand en liefde
met je hart.
En je vindt wat je niet miste
het mooiste en diepste
het meest pure en zuivere
want dan vind je geluk en
échte vrienden.
Kwam ooit de droom
die ik heb eens uit
werden wensen vervuld
van alle mensen
geluk gezondheid en vrede
door geen onlust,
jaloezie of haat gestuit.
Vrede op de wereld
voor elk ras en iedereen
geen oorlogen,
onderdrukking of dood
geen koude, armoede
of hongersnood
niemand minder,
niemand meer,
wij allen hebben
de aarde in leen.
Was ’t decennia of langer geleden,
ach wat doet ’t er ook toe
dat ik je daar op straat zag lopen
koud, nat en ook behoorlijk moe
ik heb je een lift aangeboden
maar jij sloeg die gedecideerd af,
heb ik je overgelaten aan de weergoden
dat was voor mij voldoende straf.
Was ’t geen paar maand later
dat ik je weer zag in ’t theater
en ik vroeg hoe of ’t met je ging
maar jij keurde mij geen blik waardig
zag in je ogen even een flikkering
flauwe nauwelijks verholen glimlach
en ’t klinkt misschien merkwaardig
je leek vriendelijker dan ik je voor ’t eerst zag.
Je verbeeld je mens dat je de wereld kunt besturen
dat je landen en volkeren kunt zetten naar je hand
je denkt dat jij geen angst of vrees hebt te verduren
omdat jouw heerschappij de hele wereld omspant.
Door geweld en dreiging houd jij de aarde in je ban
veel sterker nog voel jij je dan de allerhoogste macht
hoewel je zo onbeholpen niet zonder Zijn steun kan
maar jij gaat door tot eindeloze duistere nacht.
Maar werkelijk macht is zo heel anders dan jij denkt
daaraan ligt geen verdrukking of vertoon ten grondslag
geen geweld oorlog of overwinning in bloed geplengd
enkel vrede en liefde maken elke dag een feestdag.
Benadering in zachtheid onschuld en compassie
brengt waarheid, het paradijs is hier geen fantasie.
