Op stille avond
na zoele dag
genietend op mijn terras
van de laatste vogelklanken
het beieren van ver carillon
de nijver van vlinders
en bijen tussen bloemen.
En ooit heb ik gedacht
dat dit altijd blijven zou.
Maar ach,
de wereld is zo veranderlijk
de tijden schijnen te vliegen
en de mens heeft slechts
zo’n korte tijd.
In deze stilte
vouw ik mijn handen
en dank dat ik op aarde
toch nog leven mocht
tussen de geschonken gaven.