Door duister schiet met lichte flitsen
werkelijkheid in waan voorbij
tekenen scherpere contouren van nachten
en uren van waken tot dagen vol
dromen door schemer gewekt.
En tussen duister en schemer
ontwaken seconden die uren lijken
in morgenstond tot rood aan einder
en kimme ontvlamt in vuren
van schoonheid en waan verdrijft.
Door licht van zon en hoopvolle bogen
zwoegt moeizame dag naar avondlicht
daar geen kans werd gegund aan
werkelijk leven van rust en zelfrespect
maar werd gevuld door dwang en plicht.
