
Zomaar verdoold lopend door het veld
begroette mij die kleine bloem
heeft mij over schoonheid verteld
ver verheven boven rijkom en roem.
Onbevangen over liefde en geluk
over warmte en genot van kleur
leven zonder zorg, haast of druk
in licht van maan en rozengeur.
Ze verhaalde over lach en vrolijkheid
over prachtige zang en dans
muziek dat het hart verblijdt
en geeft de gratie kans.
Uren heb ik bij die bloem gestaan
geluisterd naar haar verhaal
een kleinigheid in mijn bestaan
is zij ’t belangrijkst van allemaal.

Het vergeet-mij-nietje.
Mooie woorden Egbert Jan.
Hartelijk dank Hilly.