Ik vertrek


Mijn lief, treur niet als ik ga
Maar leef je leven
Tot ik eerstdaags voor je sta
’t Leven duurt slechts even

Straks zullen wij weer samen gaan
Langs heg en sloot en dreven
Onder bomen en heldere maan
Ons geluk samen weer beleven

Kom lief, blijf op mij wachten
Zodat ik straks niet eenzaam sta
In maanloos duistere nachten
Door verdriet verkommer en verga.

Sereen


Als een serene witte bruid
Wacht je op je bruidegom
Die je kleedt met kruid
En kleurige bloemen alom

Het zaad, dat je nu bedekt
Met wit maagdelijk kleed
Wordt straks tot leven gewekt
Zodat men het wachten vergeet.