Levensgenot

ochtendnevel-boven-water
De frisheid en serene gloed
het reine zicht over de weiden
puurheid die je ademen doet
witte glans aan alle zijden
en ondanks een weinig koud
dat is waarom ik van winter houd.

Het schuchter rijzen van de zon
en natuur ontwaakt in bloei
verfrissende bui als levensbron
voor kleurrijke plantengroei
’s morgensvroeg het veld bedauwd
dat is waarom ik van de lente houd.

Loom ligt vee in trillend veld
en traag vliegt in de lucht de kieviet
mens en dier is uitgeteld
een zachte bries beroert het riet
alleen in schaduw is ‘t niet benauwd
dat is waarom ik van de zomer houd.

Een frisse wind door kleurige kruin
op alle stammen ’t zachte mos
aarde met bladeren bedekt in park en tuin
prikkelende geuren in het bos
zacht dwarrelt blad van ’t oude hout
dat is waarom ik van de herfst houd.

Iedere morgen rijst licht aan de horizon
iedere dag ontwaakt het leven
elk moment is weer een nieuwe bron
ons vanuit de liefde gegeven
hoe men dat dan ook beschouwd
dit is waarom ik van het leven houd.

Toonhoogte

nachtegaal

Alsof ik loop door een wereld
die de mijne niet is
blind, dwalend en dolend
zoeken wat ik werkelijk mis
houvast zoek aan winden
die mijn gedachten verwaaien
zang van nachtegaal en merel
verdringt in gekras van kraaien.

Maar zacht klinkt een melodie
van wonderschone tonen
en overstemt het lawaai
van helse klanken
en aan zo’n kleine vogel
heb ik weer mijn geluk te danken.