Kabbelen van water,
ruisen van bomen
genieten van zachte bries
ergens in natuur dromen
over de wonderen
zo onbegrijpelijk groot.
Danken voor de grote gaven
elke dag weer om ons heen
voor schepping, voor leven,
voor de zon en voor de maan
voor bomen en planten,
voor mensen die ons terzijde staan.
Als kwam de dag op vleugels gedragen
zo wekte mij de zachte ochtendzon
‘wijl vrolijke vogelzang begon
en nieuwe kansen voor ’t rapen lagen
de vlinders zweefden tussen bloemen
het leven lachte mij toe deze dag
het was al schoonheid wat ik zag
een rede om de Schepper te roemen
in ’t licht van vroege avondschemering
waarin de zon nog ‘t veld beschijnt
bepeins ik in alle stilte de zegening
die nooit en nimmer meer verdwijnt
in vrede zijn deze dagen gegeven
dat wij op aarde kunnen leven.
Heer leer mij dank en vrede
gewezen door Uw woord
zodat ik U met lied en bede
benader zoals het hoort.
Hoor mijn lied tot U gezongen
enkel in aanbidding tot Uw eer
opdat ik vrij en ongedwongen
steeds meer Uw goedheid leer.
Hoor dan mijn stem zo iel
en wil mij niet ontwijken
als ik vraag met hart en ziel
naar Uw kind om te kijken.
Zie wat fout is of goed bedoeld
wil in Uw genade mij vergeven
met Uw liefde hebt U aangevoeld
dat ik steeds voor U wil leven
Langgerekt gaan schaduwen
door het lage licht
aan de kim nieuw ontstoken
omhuld in nevelige sluier
behangen met diamanten
en parelen van dauw.
En in het rijzen van de bron
weerkaatsen spiegelplaten
golft zacht het grijze kleed
bekronen smaragden pruiken
veelvuldigheid van ruimhartig
nieuw geschonken dag.
Roep ik U aan vanuit mijn noden
waarheen Heer zou ik anders gaan
dan in wanhoop tot U gevloden
door Uw genade kan ik slechts bestaan
U wilt mij troosten en steeds leiden
verlossen uit mijn bange nood
U hebt mij tegen ’t kwade leren strijden
Zelf stierf U voor mij zo’n bittere dood
laat mij leren door Uw wijze leer
wees een gids op al mijn paden
zodat ik telkens tot Uw genade keer
al ben ik zwaar met zonde beladen
zie en hoor mijn dank tot U gerezen
als ik mij stil tot U toe wend
en ik al Uw weldaden heb geprezen
die U dagelijks zo rijkelijk zendt.
Als dromen mij omgeven
in duister van de nacht
bij halte van het leven
geen nieuwe ochtendzon wacht
dan reis ik tot over de horizon
naar het einde van wijde zee
ziet mijn oog verder dan ik kon
het licht van liefde en vree
dan komt er nooit een einde meer
aan gloren van de nieuwe dag
leg ik mij aan de voeten neer
van Hem die ik eeuwig danken mag.
Met flarden dartelen woorden door mijn brein
ondanks al mijn moeiten kan ik ze niet vangen
hoewel ik toch eerlijk barst van het verlangen
ik krijg ze maar niet op regel of één lijn.
Als versjes schrijver gaat je dit echt frustreren
langzaam zakt je het moede hoofd in de schoot
vraagt men hoe je werk gaat, geneer je je dood
je bidt, lieve Heer zal ik het ooit eens leren.
En op een dag gaat je ineens een lichtje op
zo van, zal ik het dan nu zo eens proberen?
Ineens schrijf je dan weer bevlogen non-stop
en je weet wie je als weldoener moet eren.
Ik zit dan ook zelf wel een beetje te schrijven
maar toch zorgt Hij dat ik niet weer af zal drijven.
Als ik mijn hand om hulp uitsteek
en buig mijn hoofd in ootmoed
neemt U mij in liefde voor ik breek
en mijn heil in andere bronnen zoek
of kies een weg die U niet behaagd
mij omgeef met zo vele gevaren
omdat ik mij van U ongevraagd
afgekeerd, andere koers ben gevaren.
Spreek mij dan in Uw liefde aan
dat U alleen voor mij wilt zorgen
en ik nergens veilig heen kan gaan
als ik niet in Uw genade ben geborgen
Uw leiding biedt U steeds weer aan
zelfs zónder dat wij er om vragen
op het “Smalle pad” geeft U ruim baan
en wilt ons door moeilijkheden dragen.
Heer dank U voor al Uw gena
liefde die U dagelijks op aarde zendt
dat U naast mij bent waar ik ga
elke dag Uw aangezicht tot mij wendt.
Dus weet ik Heer, ik ben nooit alleen
altijd steun ik op Uw bescherming
als ik tot U kom stuurt U mij nooit heen
Uw enigst zijn is slechts ontferming.
Uw liefde ontvang ik in de morgen
bij het reizen van de ochtendzon
tot de avond blijft U voor mij zorgen
U bent mijn heil, mijn levensbron.
Ik wil mijn woorden schrijven in metriek
als wonderschoon geluid van vogelzangen,
het spel van orgel of vioolmuziek,
naar die heerlijke klanken kan ik verlangen.
Genietend frisse vroege ochtendstralen
in ‘t veld bezaaid met vele edelstenen
die in blinkend zonlicht ons onthalen
daar kan ik mijn bezieling aan ontlenen.
De noten klinken in de kruinen van bomen
in puurheid, schoner dan een mens bedenkt
zo vrij en vol overgave als in dromen
uit dank aan de Schepper die alles schenkt.
Gewoon een dag
uit je leven
waarin niets bijzonders gebeurt
dat je zomaar wat
hebt geschreven
geen apart geluk
nergens om getreurd
die je misschien ook
zo weer bent vergeten
toch een waardevolle parel
in hopelijk een lange rij
tesaam met edelstenen
fonkelend als diamanten
geschakeld tot geluk
en toch gewoon een dag
een verbinding in je leven
die je ook nu is gegeven
waarin je weer leven mag.
Zachte licht der ochtendzon heeft mij gewekt
rijzende zon bescheen mij met warme stralen
kwam mij op nieuwe dag met vreugd onthalen
nieuwe kansen lagen voor mij uitgestrekt
vlinders fladderden tussen kleurrijke bloemen
heel het leven lonkte naar mij deze dag
het was al schoonheid wat ik rondom zag
reden ten over om de schepping te roemen
en in het licht van vroege avondschemering
waarin de zon nog zacht het veld beschijnt
overdenk ik stil en dankbaar de zegening
die nooit door menselijk falen verdwijnt
dagen als deze in rust en vrede gegeven
waarin wij op aarde mogen blijven leven.
Als ik mijn handen uitsteek,
neemt U ze liefdevol in de Uwe!
Als ik mijn handen ophoud,
vult U ze met Uw liefde en gena!
Als ik mijn handen vouw,
luistert U geduldig naar mijn gebed!!
Dus,… anders dan danken kán ik U niet!
Hoeveel zijn de dagen van ons leven
die U in liefde en gena ons schenkt
met gaven die U rijkelijk wil geven
Uw schepping met wonderen gedenkt.
Geen dank van ons kan omvatten
grootheid die U rondom ons toont
wij zien alleen in aardse schatten
terwijl Uw rijkdom in ons woont.
Breng ons Zelf dagelijks het inzicht
dat wij zonder U zondig zijn en onrein
maar knielend voor Uw aangezicht
toch Uw kinderen mogen zijn.
De aarde Heer als Uw domein
vol vrede geluk en vreugde
zou een paradijs zo liefelijk zijn
waarin een ieder zich verheugde.
Gesterkt door rust in trouwe wacht
zouden wij Uw tuin bewerken
U gaf ons daartoe ook deze nacht
Uw vertrouwen door ons te sterken.
Uw schepping in de morgenzon
licht vol heil en Uw belofte
brengt ons Uw groet o Zegenbron
en schenkt weer naar behoefte.
Dat wij ons leven weer iedere dag
aan Uw grootheid mogen wijden
ons onderwerpen aan Uw gezag
als dank voor ons leven door Uw lijden.
