In het diepe van mijn hart ben ik de kwaadste niet
Voor elk mens tracht ik heus de beste weg te vinden
En zie ik leed of droefenis, doet mij dat verdriet
Toch maak ik met mijn keus niet altijd goede vrinden
Ach, vele mensen oordelen vaak zo snel en licht
Alleen zo snel en ondoordacht naar de buitenkant
En zien geen inhoud van hart als werkelijk gewicht
Vandaar dat men gauw buiten samenleving beland
Hoeveel mensen op aard zijn beter dan wij denken
En hoeveel lijden er niet vreselijk veel pijn
Gewoon omdat wij hen te weinig aandacht schenken
Maar wij trekken ’t liefst alle mensen op één lijn
Zo moeilijk is ’t zien van de gedachten in ons hart
En ook ’t werkelijk medeleven van stille smart.