Overal verkeer muziek en herrie
Zelfs in de lucht lawaai en gebrom
Vele mensen schreeuwen en maken ruzie
En ik vraag me af;
Draait hier de wereld om?
Meer en meer iedereen voor zich alleen
Werkt voor overvloed en weelde zich krom
Gunt een ander steun nog been
En ik vraag me af;
Draait hier de wereld om?
Er zijn geleerden en professoren
Maar de meesten zijn verschrikkelijk dom
Laten zich alleen graag horen
En ik vraag me af;
Draait hier de wereld om?
Iedereen weet alles beter
Niemand voelt zich minder, dat is zo stom
Gesprekken worden heter en heter
En ik vraag me af;
Draait hier de wereld om?
Zal eens ieder mens er voor de ander wezen?
Tegen treurenden zeggen; “Kom!” ?
Dan valt er weinig meer te vrezen
En denk ik bij mezelf;
Kijk…! Hier draait de wereld om!!!
Afrika , Malawi , 10 t/m 19 november 2009 Klimaatverandering, droogte en overstromingen. Het kwetsbaarst zijn de kleine boeren in Afrika . Hun productie hangt af van de weersomstandigheden en juist die worden onvoorspelbaar. Overstromingen of aanhoudende droogte verpesten steeds vaker de oogst. De groeiperiode voor gewassen wordt al maar korter. Om te overleven moeten de boeren inspelen op de veranderingen. Foto: Arie Kievit
We lopen slechts naast de waarheid en het licht
Gevangen in duister van gestorven liefde
Verblind de hoop die zich naar de toekomst richt
Verwijderd, elk gevoel dat niet beliefde
Ontheemd van elk gesprek dat ons nader bracht
Maar zoeken blindelings onze eigen wegen
We mijden dageraad en gaan door donk’re nacht
In ’t licht der ochtend komen wij onszelf tegen
Dan breekt aan d’ horizon het nacht’lijk duister
De nieuwe dag brengt ons weer het helder licht
Ontdoet ons weer van angst en bange kluister
En wij, wij wandelen weer in ’t helder zicht
Dan zien wij weer elkanders zorg en lasten
En blijven eensgezind niet in ‘t duister tasten.
De glinstering van goud heeft je bekoord
je kunt slechts denken in klinkende munt
waardeer als na de nacht de ochtend gloort
je ’t stralen van de zon aanschouwen kunt.
Goud en zilver is slechts koud metaal
geen liefde noch warmte stralen ze af
hun emotie of mededogen is als staal
als voedsel is hun waarde niet meer dan kaf.
Toch kan me niet zonder goud of geld
men moet er voedsel en kleding voor kopen
zo is ’t nu eenmaal in de wereld gesteld
alleen hoeft men er geen bergen van op te hopen.
Bij verdeling naar rechtvaardige wens
voor ieder mens op aarde levensrecht
zonder beperking aan ras of grens
in vrijheid zonder dat iemand wordt geknecht.
Wij lopen slechts in cirkels onze wegen
En komen schijnbaar nooit aan ’t eind van die baan
Maar volgen paden hoe die zijn gelegen
Vanaf ’t begin tot het eind van ons bestaan.
En misschien dat ooit de weg eens recht zal gaan
Van A tot Z een stukje nobel streven
Van hobbel, kuilen, steen en ongemak ontdaan
Voor ruimer zicht en meer plezier in ’t leven.
Dan lopen wij veel sneller, ’t hoofd geheven
Op wegen recht en glad waar bloemen groeien
En zullen wij elkaar de vriendschap geven
Zodat de wereld in vrede zal bloeien.
Helaas de wegen lopen nog in cirkels rond
De werelds aart is nimmer nog gezond.
Tussen hoop en vrees gedreven
twijfelend over nu en later
sta ik stil op keerpunt van leven
kijk angstig naar omhoog
en vraag richting aan te geven.
Geef steun waar ik dreig te vallen
onzekerheid mijn paden kruist
moed door te gaan mij zal ontvallen
in mijn hart de angst slechts huist
tot armoe en bedelstaf te vervallen.
Niet alleen die materiële zaken
waar wij zoveel heil in zien
kunnen mij gelukkig maken
als ik mijn medemens niet dien
wijs mij op mijn sociale taken.