Dagen zijn verstreken
van mijn aller prilste jeugd
nu bij vroeger vergeleken
doet ook ’t heden mij wel deugd.
Toch zou ik ook nog vandaag
vrij en blij willen springen
zoals toen die jonge blaag
en uit volle borst lopen zingen.
Maar zoveel dagen zijn voorbij gegaan
zonder aandacht te besteden
aan steeds weer het wonder van het bestaan
eerder hulp en macht van boven bestreden.
Wat zal ik doen als mens alleen
die zelfs eigen leven niet kan besturen
nu ik ouder ben en slecht ter been
vraag ik mij af, hoeveel dagen zal ’t nog duren.
Toch ben ik dankbaar voor iedere dag
die ik mag tellen in vele uren
en vraag, Heer geef mij een blijde lach
en wil ook mijn laatste toekomst sturen.