Maand: januari 2024

Stal in andere tijd


Laat die nacht nog éénmaal wezen
stil, zoals ook toen die nacht,
die nacht dat duizenden sterren rezen
en waar ieder mens op vrede wacht.

Stil als toen in Bethlehems dreven,
door geen menselijke twist gestoord
geen mens door angst werd verdreven
geen oorlogsgeweld werd gehoord.

Toen, toen weiden daar de herders
vreedzaam hun schapen in het veld.
Een voorbeeld voor de wereldleiders
die nu slechts denken in macht en geld.

Laat het nog eenmaal zo’n nacht wezen
dat een kind in die kleine stal,
door herders, wijzen en engelen geprezen
eens de vrede op aarde brengen zal.

Die plek


Nog steeds zoekt de mens
de plek
de plek waar liefde heerst.
Waar vrede is.
Een kleine plaats
vol rust
waar hij van schoonheid
kan genieten.
Hij zoekt
en ooit zal hij vinden.
Het geluk,
en zekerheid.

Vragen, problemen en antwoord


Vele vragen zijn gesteld
weinig antwoorden gegeven
op problemen, ongeteld,
zaken waarvoor wij leven.

Problemen zullen altijd blijven
’t is heus niet altijd zonneschijn
heel vaak zullen wolken drijven
als schaduwen van chagrijn.

Toch blijkt achter dat wolkendek
altijd weer ’t licht der zon
is aan levensvreugd geen gebrek
daar schijnt altijd de levensbron.

Waarom nog zoveel vragen
naar ’t antwoord op ’t waarom
steeds komen er nieuwe dagen
en steeds is ’t antwoord “Daarom”.

Bergrust


In de dalen
tussen bergen
zorgeloos lopen dwalen
genieten in de natuur.

Bewonder ik
de witte bergtoppen,
tegen de hemel
zo pruisisch blauw.

Zacht kabbelt
een helder bergbeekje
over rotsen
tussen groen.

En stort even verder
als waterval
ruisend naar benee
en ik geniet
gelukkig en tevree.

Geloof, hoop en Liefde

Wat is een droom meer
dan hoop in het leven.
Geloof of drijfveer
een hardnekkig streven,
naar waarheid en naar recht
zinnebeeld van het ideaal.

Hoeveel dromen zijn gedroomd
hoeveel zijn nooit uitgekomen
in verwachting toch omzoomd
en als idealen nooit in te tomen.
Blijf dromen in ’t duister of licht
koester uw droom als een gedicht.

Ooit zal het geloof de hoop invullen.
Ooit wordt de droom eens waar.
Ooit zal het geloof ’t ideaal vervullen.
Ooit worden wij de liefde gewaar.

Liefde die geen sterveling kan geven
wordt door de Schepper ons gegeven.

Ode aan de winter

Sneeuw in de bossen
Strabrechtse Heide

Zie vrienden
hoe schoon is de wereld
hoe sereen de velden.

Ingetogen staan de bomen
zwijgzaam de bossen
de aarde lijkt verstard.

Hoor vrienden
het gesjilp van de mussen
zie het gescharrel der mezen.

Ergens lopen reëen
verdekt tussen kreupelhout
zwijnen ploegen de grond.

Zie de serene schoonheid
geniet van ademloze rust
geniet de beloftes van de winter.

Over verre horizon


Daar over verre horizon
zal daar de nieuwe wereld zijn
van goud en edelsteen
beschenen door de zon.

Daar over verre horizon
tot waar ons gezicht niet rijkt
daar ontsprinkt een heldere bron
van vrede die nooit wijkt.

Eens gaan ook wij over die horizon
door die ivoren poort
daar ligt ook ons eindstation
maar gaat de eeuwige toekomst voort.

Maar niet de edelsteen, ivoor of goud
is hier voor ons van waarde
maar voor elk die van Hem houdt
ligt hier een schat groter dan op aarde.

Sprakeloze adoratie


Je moest wel opvallen
met je zwier en charme
de warmte die van jou scheen
je elegante manier van lopen
die was als de tred
van een jonge ree.
Een hinde die sierlijk beweegt
door bossen en velden.

Je taille zo rank als een berkentwijg
en ogen die spraken
van zon en van lente.
Mijn oog vindt geen schoonheid meer
nadat ik jou heb aanschouwt
Je bent mijn droom
je bent mijn adoratie,
mijn slaapgebrek in de nacht.

Machthebbers


Ver boven mens en macht
als goden boven aard verheven
noch om God of mens iets geven
elk leven wordt door u veracht.

Om macht, bezit en roem uw strijd
en voor geen hogere macht u buigen
ieder mens moet u eer betuigen
uw naam wordt gevreesd wereldwijd.

Elk land, elke natie moet u dienen
u, grote heerser, bovenal
ook eens komt uw macht ten val
dan ontvangt u naar verdienen.

Nee, niet de grote die onderdrukt,
de dictator die regeert door strijd
waar het volk onder verdrukking lijdt
en onder armoede gaat gebukt.

Daarom bid ik Heer
help Uw schepping uit de nood
de ellende van Uw volk is zo groot
breng de vrede op aarde weer.

Ook resterende dagen


Mijn dagen zullen niet ontelbaar zijn
ook mijn leven is aan tijd gebonden
de tijd gaat door ook als ik niet meer ben
tijd geneest veel maar niet alle wonden.

Wat is nog het leven van een mens
vooral als hij de tijd niet weet waarderen
maar voegt de dagen tot een wens
en wil van de realiteit niet leren.

Toch wil ik genieten van dagen die mij resten
de wereld zien in ’t licht der zon
zoals die rijst in ’t oosten en daalt in ’t westen
en elke ochtend weer het duister overwon.

Jouw zang


Je bracht mij naar ’t land vol fantasie
door trilling van je zacht beroerde snaren
en in stille aanbidding
hebben jouw liederen mij ontroerd.
In droom voerde je mij
naar ’t land vol druivenranken
een land vol wuivende palmbomen.

Leid mij met jouw charme en gratie
met de schone klanken van je muziek
en zinderende verstillende sensatie
rust die uitgaat van klassiek.
Ik volg jou dromend van paradijzen
tussen rozenperken met heerlijkste geur
waar blanke fonteinen rijzen
uit bassins met vissen in mooiste kleur.