Gewoon wonder, wonder gewoon


Geen wonder deze morgen
’t was gewoon een nieuwe dag
vergeten zijn weer de zorgen
we beginnen met een frisse lach

gisteren is het verleden
iets wat lang weer achter ons ligt
nu in het moment van heden
het oog al weer op morgen gericht

morgen weer gewekt door ’t licht
draait ’t leven perpetuum mobile
op dagelijkse eentonigheid gericht
in het gewoon profiel

en als ’s ochtends ’t licht niet rijst
de dag niet voldoet aan patroon
de tijd naar volgende dag niet verwijst
is dan de morgen nog zo gewoon?

Alle dag


Al zijn dagen kort
nachten zo erg lang
tijden worden koud
de zon verwijdert

leven gaat zijn loop
tijd verandert niet
en wachten duurt lang
op kleine verandering

de pijn blijft het sterkst
geluk blijft zo het is
en vrolijk wil ik leven
ondanks gering gemis