Categorie: dank

Ik wist het nog zo zeker in de nachten
precies waar ik over zou schrijven
de hele tekst had ik in mijn gedachten
en ik wist zeker dat die daar zou blijven.

Dat had ik dus mooi kunnen dromen
want bij het eerste ochtendgloren
waren mij alle woorden al ontnomen
en kwamen de vogels mijn tekst verstoren.

Nou zijn er voor en dichter ergere dingen
dan verstoord te worden uit zijn dromen
door een koor van vogels die uitbundig zingen
hem klankrijk noden uit zijn bed te komen.

Waarom zou ik dan nog zo nodig schrijven
en mijn woorden pennen in gedicht
zolang vogelzangen in hun schoonheid blijven
als dank bij het gloren van het ochtendlicht.

Droom dichter
van de vrijheid
van gedachten
opgeborgen in je hart
en een wereld
vrij van leed en smart.

Droom dichter
over liefde
gevat in rust en vree
over vriendschap
over heel de aarde
neem ons in je dromen mee.

Droom dan dichter
over het leven
dat in de schepping is ontstaan
ons hart en ziel
door de Schepper ons gegeven
en na ons sterven door zal gaan.

Breng dank, o dichter
aan Hem die alles schiep
heel de aarde alle leven
alles tot Zijn glorie riep
in Zijn Zoon
Zijn wezen openbaarde.

Ik ben een fan van de dag
licht dat alles schoon onthult
om in duister te herleiden wat ik zag
het voor en tegen stil vergult.

Hoe schoon zong de merel in de eik
en hoe heerlijk geurden de rozen
als ik daar aan denk voel ik mij rijk
zelf heb ik voor deze plek gekozen.

De rust in vroege ochtendstond
de rijke schoonheid van de natuur
dat is wat ik hier altijd vond
vanaf vroege ochtend tot late avonduur.

En als de dag weer is afgesloten
ik mijn handen vouw in het avondlicht
dank ik U voor vrede die wij genoten
in lof en zang en een gedicht.

Op stille avond
na zoele dag
genietend op mijn terras
van de laatste vogelklanken
het beieren van ver carillon
de nijver van vlinders
en bijen tussen bloemen.

En ooit heb ik gedacht
dat dit altijd blijven zou.

Maar ach,
de wereld is zo veranderlijk
de tijden schijnen te vliegen
en de mens heeft slechts
zo’n korte tijd.

In deze stilte
vouw ik mijn handen
en dank dat ik op aarde
toch nog leven mocht
tussen de geschonken gaven.

Ik leefde in de groene velden
met aan de horizon het groene woud
in steden kwam ik niet of zelden
dat is ook beter als je niet van drukte houdt.

Ik heb gewandeld door vlakke streken
dagelijks genoten van vogelzang
stank van olie en chemie heb ik ontweken
ik hield van frisse lucht m’n leven lang.

Waarom verpesten mensen toch de aarde
dikwijls alleen uit pure eigen belang
alleen om gewin tot rijkdom en eigenwaarde
en niemand is voor het einde bang.

Heer, behoed toch Uw schepping
als rentmeesters hebben wij er niets van terecht gebracht
wij bestoken elkaar met bedreiging
toch had U van ons heel anders verrwacht.

Op een dag zal ik niet meer schrijven
op een dag kent niemand mij meer
ach, ook wie schrijft zal niet eewig blijven
op een dag leg ook ik het bijltje er bij neer.

Tja, de meeste aardappelen heb ik gegeten
en al vind ik het leven nog maar kort
voor tachtig jaar is ’t al begonnen moet je weten
en ik geloof beslist niet dat ik honderd word.

Maar over mijn levensduur mag ik niet klagen
tachtig jaar, wie doet mij dat na
ouderdoms gebreken moet men lijdzaam dragen
niet knerpen zolang ik met twee voeten op aarde sta.

Nee ik kan alleen Hem nog maar dankbaar wezen
Die mij tot nu tachtig jaar geholpen heeft
steeds weer troostte als er moeilijkheden rezen
schiep en zorgt voor alles wat op aarde leeft.

Reeds neigt de zon ter kimme alras
terwijl kleinkinderen op het gazon spelen
ik mij nog door late zonnestraal laat strelen
hoor ik de vissen spartelen in de vijverplas.

In het westen kleurt reeds de hortzon
vanuit de eik klinkt zacht de zang der nachtegaal
hij uit zo in zijn eigen vogeltaal
zijn dank voor schone dag die niet mooier kon.

Genietend van kinderen en natuur
zit ik hier mijmerend te dromen
laat gedachtenloos de dingen tot mij komen
hier op dit zonnig vroege avonduur.

Zo is weer een herfstdag verstreken
en komen hopelijk nog veel hier na
ik vouw in dank mijn handen voor ik naar binnen ga
ook nu is weer Zijn grote gunst gebleken.

Grote Vader die alle mensen Uw liefde toont.
Ons hebt geschapen naar Uw wil en beeld
Sinds Uw schepping in ons midden woont.
Met tal van gunsten en gaven hebt bedeeld.

U vraagt van ons geen zware boetedoenimg,
U schept geen vreugde in ons leed.
U schenkt ons vergiffenis, gena en verzoening.
En bent vergeten wat de mens U misdeed.

Niets dan dank kunnen wij U geven
Dank voor eeuwig durende liefde en geduld.
Dank, want U schonk ons het leven.
En een wereld vol schoonheid gevuld.

Vader waar zouden wij zijn zonder Uw bescherming.
Klein en nietig als wij zijn.
Kunnen wij slechts zijn in Uw ontferming.
Levend van Uw tekenen in brood en wijn.

Ik eet van de aarde
Drink van de zee
Adem de wind

Droom van de wolken
Verkoel in het bos
Dans met de vlinders

Geniet van het leven
Van de ochtend tot de avond

En dank dat ik mag zijn

Als bloemen verwelken
En vogelzang zwijgt
Kinderlach niet meer klinkt

Dan is de aarde ziek
Is er alleen nog stilte
Dan wint de dood

Maar nog bloeien bloemen
Nog zingen de vogels
En horen wij kinderlach

Dank dat U Uw schepping steunt
Heb dank voor dagelijks leven

Een dag is weer voorbij
Als de zon afscheid neemt
De maan de hemel bekleedt
En de sterren de weg wijzen

Duistere nacht noodt ons tot rust
Steeds minder geluid laat zich horen
Geen vogel die nu nog zingt

Ik vouw mijn handen
En dank voor voorbije dag
Het had zoveel anders kunnen zijn
Daarom, dank dat ik danken mag

De dag dat ik leef
Is de dag van de wonderen
Een dag van zon en licht

De dag dat bloemen bloeien
Een bries het lover beroert
Het water zacht doet kabbelen

Die dag dat ik leef
Is een dag vol geluk en liefde
Waarin wonderen herhalen

Een dag vol vogelzang
Een dag als een gedicht

Daarom dank ik de dag in dit leven

Deze ochtendstond danken wij weer
Voor rust en nieuwe energie
Die U ons heeft geschonken Heer
Om door te gaan met nieuwe passie

Gewekt met zonnestraal en vogelzang
Toonde U weer Uw wondere aarde
Ons erfdeel al eeuwenlang
Die wij moeten waarderen in al zijn waarde

Laat ons dan danken in dankgebeden
Steeds vertrouwend op Uw liefde
Niet klagen over wat wij leden
Maar ons schikken naar wat U in ons beliefde