Achter de horizon


Achter de horizon eindigt niet de aarde
achter de horizon eindigt niet het licht
daar ligt de belofte die God bewaarde
een nieuw paradijs, een vergezicht.

Daar stromen niet meer de tranen
daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn
daar mag ieder zich koning wanen
en niemand zal daar nog de mindere zijn.

Een glazen zee zal daar de gouden zon weerkaatsen
de vrede straalt daar van berg tot dal
God zal daar de mens als rentmeester plaatsen
niemand weet nog hoe liefelijk het daar wezen zal.

Daar worden steden van louter liefde gebouwd
alle mensen zullen daar als vrienden leven
aan ieder mens die op aarde op God vertrouwt
wordt op die nieuwe wereld de zonde vergeven.

Rij van dagen en jaren


Een lange rij van dagen
vormden jaren van mijn levensloop
en stapelden de vragen
over zekerheid en hoop
ze brachten liefde en geluk
of vielen ook wel tegen
soms vielen dromen stuk
of was verwachting te hoog gestegen
maar ’t leven leidde mij door de jaren
gedragen door geloof en zegen
in vertrouwen de levenszee te bevaren
te gaan over godes wegen.

Die rij van jaren en van dagen,
ze vormden soms een eeuwigheid,
gevuld door weten en door vragen,
dan weer in rust dan weer door strijd
voor ieder zal die rij eens eindigen
’t zij vroeg of laat, maar eens stopt die tijd.