Langs blauwe zee
rivier of meer
over hoge bergen
of diepe dalen
uitgestrekte velden
donkere dichte wouden.
De wereld is
een schone mengeling
vol kleuren
en vormen.
Loop langs blauwe zee
volg de stromende rivier
klim op de bergen
daal af in diepe dalen
verwonder je op uitgestrekte velden
of trek door dichte donkere wouden.
Geniet de wereld
de wereld waar je leeft
vol vogels bloemen en vissen
dan zie je weer het paradijs.
Nergens beter toeven
dan tussen golvend riet
turend over het kabbelend meer
luisterend naar de vogels.
Aan de overkant van het water
loeien koeien in de wei
wordt gras gemaaid om te hooien
alles wijst op voorjaar
begonnen in mei.
Heel het leven nood tot rust te komen
ga ook zelf eens ontspannen
rustig zittend aan de waterkant
genietend van die zachte bries
en vogelzang als de fanfare.
Bootjes zeilen over het meer
in het helder water zeilen witte wolken
ik glimlach als een koppel eenden
luid snaterend over mij heenscheert
geschrokken toen ze mij zagen.
Waarom ontbreekt mij steeds weer het talent
tot ontdekking van een nieuwe eigen stijl
met zwierige woorden en nieuwe trend
al schrijf ik mijn gedicht met botte bijl.
Ach wat maakt het uit welke keuze ik doe
mijn inspiratie komt alleen uit jou
najagen naar nieuwe methodiek maakt moe
noodzaak van geeigend schrift maakt mij trouw.
In mijn hoofd houden woorden vaste orde
leiden mij tot frustratie en wanhoop
als een boeket bloemen dat verdorde
en nergens zijn verse ideeën te koop.
Maar jou beeld blijft als een bos bloemen bloeien
altijd fris en vers en altijd boeien.
Wat zijn nog de dagen
dagen van ons leven
waarin wij naar ’t “Waarom” vragen
maar om het antwoord niet geven.
We leven slechts in het heden
vergeten dikwijls dagen van weleer
naar eigen inzichten gestreden
alleen bekommeren om eigen roem en eer.
Zijn dat dan de dagen die ons nog resten
slechts vandaag, geen gisteren of morgen
terwijl de wereld schudt op zijn vesten
maakt menig zich om de toekomst geen zorgen.
Het leven is mooi en de wereld vergankelijk
dagen rijgen één voor één tot jaren
en van iedere dag is het leven afhankelijk
van de verantwoording die wij aanvaarden.
Wat is een dichter zonder dromen
dromen die de dichter samenstelt
die uit gedachten en verzinsels komen
over vredige wereld zonder geweld.
Ach, de dichter is dromer of fantast
vertolkt zijn idealen in woorden
legt zijn denkbeelden in verzen vast
in ritme, danwel zonder akkoorden.
Nee de dichter is niets zonder dromen
hij droomt over vrede en rust
dat gelijkheid onder alle volkeren zal komen
ieder mens zijn eigen verantwoording bewust.
En stil zit de dichter aan de waterkant
dromerig starend over het wuivend riet
houdt steeds papier en pen bij de hand
zonder droom komt er zoveel verdriet.
Een rimpeling slechts
over het spiegelend water
veroorzaakt door een zachte bries
en zacht wuift langs de oever
het pluimend gekrookte riet.
Een visser eenzaam in zijn bootje
in gedachten ver buiten aardse trend
genietend van stilte en rust
alleen aandacht voor zijn dobber
gespannen hopend op een kleine vangst.
En verderop de witte zijlen
van een bootje gestuwd door de wind.
En ondanks de rimpeling
spiegeld het blauwe zerk in het water
weerspiegeld het witte wolkje
en de zijlen verderop, als schapen in blauwe weide.
Ik geniet, net als die visser,
van de rust en vrede daar op dat moment.
Steeds weer vraag ik mij af
wat is het leven
is het een feest of is het een straf
’t duurt niet lang ’t is slechts even.
Kom, geniet ervan en dans
dans, de tijd gaat zo snel
iedere dag is weer een nieuwe kans
en passeert dikwijls in een tel.
Geniet dagelijks van zon en regen
het briesje dat rimpelt ’t spiegelend meer
geniet ’t leven al zit ’t soms tegen
kom, lach en geniet iedere dag weer.
Ik heb geen tijd mij af te vragen
waarom wij op de wereld zijn
’t is geen straf ’t leven te dragen
wij zijn geschapen om dankbaar te zijn.
