Na zoveel dagen
tracht ik nogmaals
te schrijven.
Woorden vanuit mijn hart.
Ik was hen kwijt
ik kon ze niet vinden.
De lucht is grijs,
de horizon in nevels
een gure wind
wekt sombere gedachten.
Hoe lang nog
moeten wij nog wachten
op de lente.
Ach, klachten zijn nooit van de lucht
de zon zal eerder schijnen
dan wij vermoeden.
Wolken zullen sneller verdwijnen
en bloemen zullen weer bloeien.
Zo zullen ook mijn woorden
weer rijzen uit mijn hart.
Dan zal ’t weer lente wezen
bloeien bloemen in ’t groene veld
zal de horizon helder schijnen
staan we van nieuwe kleuren versteld.
Die wonderen zijn niet onze werken
wij hebben niets daaraan kunnen doen
wij hebben ze enkel gekregen,
een schepping zo wonderlijk mooi.