Categorie: gebeden

Wiens gebed niet dadelijk
of na enige tijd wordt verhoord,
behoeft niet te denken
dat zijn gebed niet goed was.
Hij heeft in ieder geval
God op zijn noden gewezen.

Een wereld vol haat en oorlog
o Heer, waarom doet U daar niets aan?

We leven in onmin ontkennen Uw bestaan
o Heer laat Uw schepping toch bestaan.

De bomen sterven, Uw natuur verlept
o Heer hebt toch de macht er iets aan te doen?

Er zijn zoveel mensen die verhongeren
o Heer geef voedsel voor iedereen.

Waarom Heer laat U Uw schepping vallen
ziet U dan niet al die mensen in nood?

Uw antwoord is, wij kunnen niet anders verwachten,
“Mens Ik heb u aangesteld als rentmeester
Ik wacht tot u iets doet.”

Er vliegt een vogel
hoog in Pruisisch blauw
tussen witte
goudgerande wolken.

Een vogel
wit als sneeuw
met groene lauwertak
als teken voor de volken

Die vogel vliegt
over heel de aarde
laat de schepping
niet vergaan.

Land toch
schone vogel
voor het te laat zal zijn
spreek de mensen aan.

Ik bid voor jou,
dat je gezond mag zijn.

Ik bid voor jou,
dat je in vrede mag leven.

Ik bid voor jou,
dat je het geluk mag vinden.

Ik bid voor jou,
dat je de liefde kent.

Ik bid voor jou,
dat je nergens van tekort komt.

Ik bid voor jou,
dat je tevreden bent.

Het enige wat ik vraag,
bid ook voor mij.

Lieve Heer, mag ik nog eenmaal komen zeuren?
Er is zoveel wat ik niet begrijpen kan.
Naar men zegt bestuurt U heel het aards gebeuren
maar als ik zo zie berijp ik er geen jotah van.

Lieve Heer, eens schiep U de aarde als een paradijs
en de mens daarop als Uw gelijkend beeld
en U maakte hem rentmeester als gunstbewijs,
hebt hem boven al Uw schepselen in gunst bedeeld.

Lieve Heer, wij hebben er niets van begrepen
en doen alsof wij zelf alles hebben gemaakt
kunnen slechts over eigen prestaties dwepen
maar hebben heel Uw schepping afgekraakt.

Lieve Heer, Uw geduld met ons is zo grenzeloos
iedere keer geeft U ons nieuwe kans
maar steeds is ons gedrag zo hopeloos
wij verdienen voor onze werken echt geen krans.

O Lieve Heer, wil ons nog even sparen
zie Uw schepping nog in genade aan
wij zelf veroorzaakten alle gevaren,
maar laat Uw schepping niet door gramschap vergaan.

Ver boven mens en macht
als goden boven aard verheven
noch om God of mens iets geven
elk leven wordt door u veracht.

Om macht, bezit en roem uw strijd
en voor geen hogere macht u buigen
ieder mens moet u eer betuigen
uw naam wordt gevreesd wereldwijd.

Elk land, elke natie moet u dienen
u, grote heerser, bovenal
ook eens komt uw macht ten val
dan ontvangt u naar verdienen.

Nee, niet de grote die onderdrukt,
de dictator die regeert door strijd
waar het volk onder verdrukking lijdt
en onder armoede gaat gebukt.

Daarom bid ik Heer
help Uw schepping uit de nood
de ellende van Uw volk is zo groot
breng de vrede op aarde weer.

Mijn tranen vloeien tussen bloemen
Op schone velden van vree
Terwijl liederen klinken in bomen
Vervalt de aarde in wee
Hier ver vandaan slaan granaten
Huizenblokken in puin
Waar mensen zonder rede elkaar haten

Ik bid; Waarom kan de vrede niet bestaan
Zijn mensen uit op bezit en macht
Horen niet de heerlijke vogelzangen
Maken van de dag een nacht
Genieten niet van de schone schepping
Maar bedreigen elkaar met moord en dood
Het enige wat wij nog kunnen doen
Is bidden; “Heer red ons uit de nood.”

Zo langzaam verglijden dagen van mijn leven
en geen enkel daarvan die ik wil missen
allen zijn ze mij in Zijn grote genade gegeven
als ik kiezen zou, zou ik mij wellicht vergissen.

Geen geschonken dag kan onbelangrijk wezen
heeft op deze wereld steeds zijn eigen doel
daar in het leven steeds nieuwe vragen rezen
bevrijdt te kunnen zijn van onbestemd gevoel.

Vragen die ik dagelijks tracht te weren
dragend steeds weer eigen oplossing aan
waardoor ik waarschijnlijk nooit zal leren
nodeloos door diepe dalen heen te gaan.

Iedere dag is er om te danken voor alles wat was
en bidden dat ook deze dag weer goed mag gaan
genezing voor een zieke, danken voor wie genas,
ook als hulp en ondersteuning naast anderen staan.

En aan het eind van iedere ontvangen rijke dag
wil ik in dankbaarheid mijn handen vouwen
U bekennen elke fout en zonde die aan mij lag
heel mijn ziel en zaligheid aan U toevertrouwen.

Opgezweepte golven
door storm en wind
doen mij angstig beven,
verloren voelen
op onstuimige zee.

Angst om te verdrinken
zonder redding
heel alleen
laat mij tot U vluchten,
mijn Heiland,
anders is er geen.

Doe de wind bedaren,
stop tomeloos geweld
van onstuimige baren
in mij ziel
door onrust gekweld.

Laat paden leiden
naar het doel
waar wij eens moeten zijn
in verten of dichtbij
geef ons verblijden
na een moeizaam gaan
onze voeten stevig staan.

Geef vrede op onze wegen
neem onze onzekerheid weg
laat ons elkander steunen
en op gevaren wijzen
tot vreugde voor elkaar
schenk vrede in de wereld
laat ons dank aan U bewijzen.

Het spoor waarop U mijn leven hebt gezet
mij steeds zekerheid biedt door Uw trouw verbond
en wil leiden tot over de horizont
gewezen door lijnen van Uw heilige wet.

Plaats mijn schreden en voeten vast op dat pad
schraag en steun mij als ik wankel of val
waar Uw weg mij leidt over berg of door dal
U houdt mij steeds met Uw sterke hand omvat.

Zie mij in genade aan als ik aan het eind der baan,
ook al heb ik niet altijd Uw spoor gelopen,
door zonde bevlekt voor Uw troon zal staan

Uw Zoon wilde toch door Zijn bloed ons vrijkopen.
Hij overwon, door Zijn lijden en dood aan het kruis,
Zijn liefde brengt ons toch veilig bij U thuis.

Wij wanen ons goden
door de wereld gediend
groter dan hoogste macht
beslissen dat onze wensen
uitrijzen boven vermogen
besturend al, bij dag en nacht.

God die wij gemaakt hebben
ons dienend en onderhorig
en in hoogmoed niet erkennen
maar eisen dat U naar onze wil
van schuld en blaam ons zuivert
waarom houdt U zich zo stil?

Laat schaduwen
niet dichter worden
in maanloze nachten
vol pijn
en angstige dromen
geen rustpunten zijn
op adem te komen
slechts angst aanbrengen

laat dan sterren
in fluwelen hemelboog
een weg zijn
in donkere nachten
naar het einde
van de duisternis
waar wij de stralende
horizon verwachten.

Vergeet de jaren die niet waren
het beeld dat ik mij wenste
maar verloren tijd en leegte
vervlogen in ruimte van kosmos
vergaan in zoeken wat niet was

herinner de dagen die tellen
in vrede en liefde gegaan
waarin de tijd vulde het verlangen
naar samenzijn en verdergaan
één woord en duizend gezangen.