Mijn eigen keuze


Waarom ben ik als mens zo tweeslachtig
En bestrijd steeds mijn eigen vaste keus
Of gaat mijn brein en hart niet eendrachtig
Op ’t pad van mijn eens gekozen leus

Ééns heb ik één weg gekozen om te volgen
Maar ’t bleek geen gemakkelijk effen pad
Menig fout bleef mij op de voet achtervolgen
Ik vroeg mij af waaraan dat nu lag

In gedachten ben ik nogmaals dat pad gegaan
En zie nu duidelijker wat ik niet goed deed
Steeds weer bleef ik bij mijn fouten staan
Daarmee bezorgde ik zelf mijn eigen leed

Zo dikwijls vergat ik de lichtpunten op mijn pad
En strompelde van fout naar fout
Zonder mijn zegeningen te tellen
Toch geloof ik niet dat ik de weg verkeerd gekozen had