Bramenplukken


Aan een struik vol doornen,
tussen ’t weelderig groen,
hangen de zoete vruchten,
waar wij ons tegoed aan doen.

Vruchten, die doen vergeten,
de striemen en de pijn,
als we er van eten
en de doornen vergeten zijn.

Heer, dat ook U mag plukken,
de vruchten van mijn ziel,
tussen de doornen van mijn zonden,
elke keer als ik U afviel.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.