Ochtendklanken

Wens elk mens een rustige vredige dag
die begint met schone welluidende klank
zodat een ieder zingen mag
uit pure blijdschap en dank

beginnend in het blinkend ochtendlicht
rijzend met de stralen van de zon
als een veel belovend vooruitzicht
dat sombere stemming overwon

en heel de dag horen we nog die tonen
die ons het hart verblijden
alsof ze in ons hoofd blijven wonen
in goede en in slechte tijden.

Wereldvrede, wanneer?


De straat waar ik loop is stil en verlaten
Tegen muren de echo van mijn voetstap
Loop eenzaam tegen mijzelf te praten
Hoe men daarover denkt heb ik geen boodschap

Mijn gedachten geef ik vrij aan de wind
Laat ze zweven over zeeën velden bergen
Laat hen landen waar een ieder hen vindt
Voor niemand heb ik iets te verbergen

Tussen wolken vliegen mijn dromen over vrede
Over vrijheid en geluk voor ieder mens
Dat het eens zover komt is mijn bede
Op een wereld vol vriendschap is mijn vurige wens

Een zee van vrede


Golven ruisen als komen en gaan van tijd
of als gedachte rusteloos door dagen
die zwaar het water naar de branding dragen
en over lange gerekte kust verspreidt.

En in tijden van een onzeker vragen
hoe het in de toekomst ooit verder zal gaan
breekt plotseling behaaglijk windstilte aan
leren wij elkaar in liefde verdragen.

Ik bid dat dit alle tijden door mag gaan
vrede, vriendschap naar goddelijk behagen
een wereld zoals bij de schepping bedoelt

waar elk voor ieder in de branding wil staan
is het paradijs waar vrede wordt gedragen
daar zal geen angst of pijn meer worden gevoeld.

Ik heb een droom


Ik had een droom, en laat me dromen
Die droom die zegt dat ieder mens is gelijk
Die droom die enkel gaat over vrede
Tederheid, liefde en vriendschap waar ik kijk
Laat mij koesteren die dromen
Dat zwart, wit, bruin, geel of rood elkaar vinden
En alle naties tot een eenheid komen
Niet allen gelijk maar wel als vrinden
De wereld vormen als eens het paradijs
Verbonden in de ban van liefde en geluk
Tezamen naar slechts één doel op reis
Verlost van angst en haat en wereldse druk.

Ik had die droom, en ik koester die droom
En ik bid dat eens die droom
Ook werkelijk uit mag komen.

(Naar de speech van ds. Martin Luther King)

Brug(gen)

Rainbow’s End

Zoek materiaal een brug te slaan
een brug die oost en west verbindt
het noorden aan het zuiden bindt
waarover alle mensen in vrede gaan.

Moet het een brug zijn van steen
dan wel van staal en beton
met overkapping tegen regen of zon
bekleed met goud en edelsteen?

Ik heb een andere brug voor ’t oog
één die schittert in vele kleuren
van horizon tot horizon één boog
één, die verbindt alle deuren.

Kinderlijke hoop


Schilderij van Hans Versfelt

Ik droom de dagen van weleer als in het heden
De dagen onbezorgd van jeugd, geluk en spel
Toen tijden onbekommerd om de toekomst streden
Gedachten aan zorg en last waren niet in tel

Ik droom de wereld geschapen in zijn eenheid
Met menig hemellichaam en sterren en maan
Die ongeschonden door menselijke domheid
Als ‘t paradijs vol bloemen en bomen zal staan

Ik droom mijn dromen van liefde geluk en hoop
Dat ooit op deze aarde de vrede zal komen
Een eind zal komen aan ellende en wanhoop
Dat elk volk zal koesteren deze dromen

Wie weet wordt ooit mijn droom nog eens realiteit
Al wordt hij nu aangezien voor kinderlijkheid.

Tijd van vrede


Hoe lang zal tijd ons nog ten dienste staan
Verlangen wereldvrede eens beschaven
De volken als eenheid tezamen gaan
Op heel de aarde haat en nijd begraven

En zullen wij dan de dorstigen laven
Ons louter samen aan de liefde wijden
En geven ied’re vreemdeling veil’ge haven
Om tegen ellende en nood te strijden

Dan zal de aarde bevrijd zijn van lijden
De banden verbroken van dwang en slavernij
De ziekte en pijn zullen we bestrijden
Is ieder mens van lasten en zorgen vrij

Hoe schoon zullen de bloemen dan weer bloeien
Als ieder elks welzijn dan weer zal boeien.

De vrede lijdt


Vandaag kwam ik de vrede tegen
En heb hem gevraagd waar hij al die tijd was
Ik zei; “U hebt zolang gezwegen,
Terwijl toch iedereen over oorlog las”

Hij zei; “Ik heb reeds zolang op aarde gezworven.
En geen media erkende mij.
Door al dat leed ben ik duizenden doden gestorven
Niemand luisterde, wat ik ook zei.

Zolang de mensen elkaar niet willen horen
De één zich boven de ander verheven voelt
Is de wereld geen vrede beschoren
Wordt elke poging reeds in de kiem bekoeld.”

Wereldhervormer


De dag heb ik doorgebracht in overweging
De droom te volgen die ik gisteren nog had
Een beeld dat ik vandaag zou willen bouwen
En in de toekomst gebruiken als bestemming
Een droom van liefde, vrede, geluk en rust

Een droom die heel de aarde moet omvatten
Als bij de schepping als een hemelsparadijs
Maar ik zou niet weten waar ik moet beginnen
Ieder mens is zo verschillend van natuur
Nee, voor elk zit de ware vrede en liefde binnen.

Hoop op vrede


Hoe zal de aarde zijn als eens de vrede komt
Geen onderlinge strijd zal woeden
Ieder geluid van woede of jaloezie verstomt
Elk mens zal de nooddruftige voeden

Zal dan de aard gelijk zijn aan het paradijs
Vol van liefde geluk en schoonheid
Wordt dan ieder mens eindelijk eens wijs
En verspreidt Gods gena en goedheid

Ach zou ieder mens de vrede begeren
Ieder waarderen zo hij of zij geschapen is
Geen medeschepsel ooit zou bezeren
Dan heerst eens de vrede op aarde gewis.

Zoektocht naar vrede


De volken bedreigen elkaar met dood en hel
Vrede wordt in de kiem dikwijls gesmoord
Een mensenleven is bijna niet meer in tel
In vele landen worden angstkreten gehoord

In ’t menselijk hart leeft geen liefde meer
Geen waardering, eerbied of respect
Men streeft naar eigen gewin, roem en eer
En vraagt niet of het iemand anders nekt.

Toch zoekt de Liefde nog steeds het hart
Nog nimmer heeft Hij opgegeven
Voor redding leed Hij pijn en smart
Om ons in rust en vrede te laten leven.

Daarom bedreigen nog steeds volken elkaar
Omdat zij de ware liefde niet kennen
Want waar geen ware liefde is daar is ’t waar
Wij nooit aan iemands daden wennen.