Als herfstbladeren


Laat mijn woorden kleurrijk vallen als van bomen
uit kruinen in de nevelige herfstbossen
op drassige bodem en de zachte mossen
waar ik deze zomer van voorjaar lag te dromen

bewaar ze als zaden in vruchtbare aarde
en dek ze straks toe met smetteloos kleed
dat ze in lente ontkiemen en iedereen weet
dat ik gedachten in pennenschrift bewaarde

dat ze uitspruiten zoals het frisse groen
op vruchtbare akkers in regels en rijen
zullen wassen en rijpen in groeizaam seizoen

in weer en wind en zonlicht volop gedijen
laat mijn woorden waaien als het kleurrijk blad
door herfstbossen die ik altijd heb liefgehad.

Laatste uren van de herfstdag

Nauwelijks merkbaar is het licht
van de dag overgegaan
in duister van de nacht
en achter de wolken
wisselden zon en maan
’t is of de wind zelfs is gaan slapen

zacht in de verte roep van een uil
stille wandelaar door natte straten
ergens blaft een hond hem na
schaarse lantaarns flitsen aan
en laatste rumoer verstomt
de wereld is gereed te gaan slapen.

Herfstoverdenking

In ’t herfstbos denk ik na
Waar ik eens mij laatste rustplaats vind
Daar onder de eiken of de beuken
Of ergens in het vrije veld

Ach, de herfst stemt tot mijmeren
Als geen vogelzang nog klinkt
En door dorre kale takken
Slechts een waterig zonnetje blinkt
Of uit grauwe somber wolken
Tranen parelen door het dorre hout

Toekomst lijkt alleen te richten op de winter
Zal daar ook mijn laatste rustplaats wezen
Onder die serene witte deken

Maar nee, laat die plek nog jaren wachten
Een steen is immers snel genoeg gezet

Oktober

Wel mogen dagen somber zijn en donker
Met gemis aan zonneschijn over dag
Maar ’s nachts staat de hemel vol stergeflonker
En toont de maan zijn stralende milde lach.

Nu en dan verras je ons met zware buien
En storm rukt de bladeren van de bomen
Die door de straten dansen langs de puien
Om ergens in luwe plek tot rust te komen

Maar ook dagen straal je met volop zon
Benader je bijna de warmte van zomer
En ieder geniet in ‘t park of op balko
Of ergens op het gazon als een dromer

En verder willen wij niet aan toekomst denken
Aan winterse kou en sneeuw geen aandacht schenken

Een gewone herfst


Kleurrijk vallen de bladeren
van nakende takken in ‘t bos
geur van paddenstoelen
over paden kruipen slakken
het tuinpad bedekt met mos.

Korten van de dagen
hemel wisselend grauw
tussen takken spinnenwebben
rijk gepareld door dauw
schitterend in late zonnestralen.

Zacht gevoel van weemoed
over fris en groen getij
en kleur en geur van bloemen
van het jonge leven in de wei.
Herfst, te mooi om op te noemen.

Hemels jaargetijde


Vanuit de hemel kwam je naar beneden
nam de glans van sterren met je mee
heel die nacht heb ik jou aanbeden
mijn wonderschone herfstfee.

In jouw ogen schijnt licht der sterren
jouw gelaat draagt glans der maan
jouw lichte tred hoor ik van verre
als zacht briesje door bladeren gaan.

Kleuren waarmee jij dagen wil sieren
verraden jouw heerlijk aanwezig zijn
en laten ons verheugd vieren
’t rijpen van druiventrossen voor de wijn.

Herfsthoop


Vermoeide bladeren zijn gevallen
hebben zich ter aarde gevleid
en door kale takken zingt de wind
een zacht weemoedig herfstlied

herinnering aan warme zomer
een klaaglijke melodie
over tijden die zijn gegaan
als het mijmeren van stille dromer

maar zacht ook klinkt als harpmuziek
een toon van hoopvol verlangen
die tussen slapende bomen door
tot nieuwe geboorte blijft hangen.

Door herfstwind


Geniet van riet langs waterkanten
sierlijk wuivend in de wind
golvend met het watervlak
in eenheid die je nergens anders vindt.

Word bekoord door ruisen van de bomen
door het kleurrijk bos in late herfsttij
zie de bladeren traag neerdwarrelen
op de rijk bemoste grond.

Wil de frisheid om mijn hoofd voelen waaien
van de wind die strijkt over het veld
van verre komt en ver zal reizen
en over vele avonturen ons vertelt.

Herfststramien


Ik wil de wind horen door kruinen van bomen
veelkleurige bladeren in de herfst zien
waarin vele visioenen tot me komen
als een wisselend getijdenstramien.

De hemel bedekt met wolken bovendien
met wonderschone azuren blauwe plekken
en steeds weer andere beelden zijn te zien
zo de lucht niet in zijn geheel gaat betrekken.

In ieder veld en bos valt veel te ontdekken
iets wat velen zo dikwijls dreigt te ontgaan
maar toch menig interesse weet te trekken
zodra wij voor die schoonheid openstaan.

En tussen de bomen valt het stervend blad,
omhult de donkere aard als gouden mat.

Nevelige herfstmorgen


Nader kwam je over velden als
witte sluier verhullend wat deze dag
weer brengen zou in frêle gedaante
gerezen uit het water als schone nimf.

Gouden glans schijnt over je
golvende haren die strelen wuiven
over vlaktes, vallen als serpentines
in lokken door lommerrijk blad.

In vorderen der morgen baar je
nieuwe gezichten van kleuren en
vormen in schoonheid nieuw leven
van dood om hoop weer te geven.

Aanpassen


Zie verder dan de zomer bladeren reeds kleuren
En ruik al geur van herfst in schemerig woud
Steeds zwakker wordt de zon en sterker de geuren
Nu nadert het jaargetij waar ik zo veel van houd

Gedempt klinken de geluiden door de paden
En zacht ritselt het droge blad in frisse wind
Boom en plant zaaien volop nu hun zaden
Zodat je volgende jaren hun nazaat weer vindt

De tijden der mensen kleuren als het blad
Allen kennen zij hun eigen seizoenen
Vanaf het frisse voorjaarsgroen in blauw gevat
Moet men zich met het grauw der herfst verzoenen.