Elisé de liberté


Hoeveel kleuren zie ik
over velden zweven
als nevelen van fantasie
of langs hemelbogen
tussen wolken grijs als lood.

’s Morgens in rood ochtendgloren
kleurend wolken water
veld en bos waaierend over
wouden en heuvels door
straten over huizen.

Overdag kleurt zacht zonlicht
velden en wouden groen
geeft gele stranden langs
blauwe zee blanke duinen
en heldere horizon.

In avondschemer zie ik
rood dat vervaagt in duistere
schimmen overgaand naar
donker van nachten waarin
wij op Gods bescherming wachten.

Eeuwig verlangen


Als met vele anderen
mijn naam als echo
door de kosmos klinkt
horen wij schone engelenzang
begeleid door gouden snaren
en vinden vrede eeuwen lang.

Mijn hart zal rust daar vinden
gedragen vrij van last
en mijn oog zal niet door
licht verblinden maar
zien zachte kleuren van
regenboog in parelenkrans.

Mijn ziel ontlast van zorgen
ontdaan van zonde en schuld
gestreeld door tere handen
de striemen eens geslagen
nu van blijdschap vervuld
aan eeuwig gouden stranden

Avondschemer


Warmte gloeit nog na op mijn terras
terwijl op het gazon de kleinkinderen spelen
de hond zich door late zonnestraal laat strelen
de vissen spartelen door de vijverplas

gestaag neigt de zon zich ter kimme
kleurt in het westen de horizon reeds rood
uit majestueuze eik klinkt nu de eerste noot
van de nachtegaal als schone hymne

ik zit daar en geniet van natuur en kinderen
tegenpoligheid waar rumoer en rust elkaar vinden
verantwoordelijkheid en verplichting zich ontbinden
bezorgdheid en plezier elkander niet verhinderen

dat het genot na deze dag vol zonneschijn
weer een waar feestelijk vreugdfestijn kan zijn

Briesje


Streling door bomen of over golven
zacht en glad of rimpeling
gevoel dat ieder warme bewogenheid
biedt als strijken door fluwelen hand
en geeft ruimte lucht en verademing.

Koelte als welkome verfrissing
van beklemming in dorre droogte
bevrijding van brandende last
gewoon een stem die rust toespreekt
herstellend werkt in ritme van een hart

Levenstijd


Wat zijn nog seconden op een wijzerplaat
De dagen in een lange eeuwigheid
Een leven gerekend naar een aardse maat
Ze draaien mee met de molen van de tijd

En staat soms de tijd toch heel even stil
Gaan toch wijzers, eeuwigheid en leven door
Omdat draaiing van de aard niet stoppen wil
In wezen gaat hier geen enkele tel teloor

Wij draaien mee met de molen van de tijd
Leven hier in uren van de aardse maat
Pas later komt voor ons de eeuwigheid
Dan bestaan noch seconden, dagen of wijzerplaat.

Vakantieherinnering

SONY DSC

Er was geen schoner zicht over landerijen
Dan onder blauwe koepel tot de horizon
Bedekt met nevel beschenen door de zon
Aan d’ einder staan de molens in lange rijen

En op de rimpelloos spiegelende meren,
Bekleed aan de oevers met ruisend wuivend riet,
Waarin men weerspiegeling van vele bootjes ziet
Daar was ’t voor ieder eindeloos recreëren

En op het water aan d’ andere zijde
Zag men een eenzame visser in zijn boot
Die alle aandacht aan zijn dobber wijdde

Zijn ontspanning veel, zijn vangst niet bijster groot
Zo was heel de zomer daar een heerlijk toeven
Herinnering aan vakantie en niets hoeven.

Rentmeesterschap


Waar is de kracht
Die de bron verspreidt
Die eens de woestijn
Zal bevochtigen
Die dorre doodsheid
Brengt tot leven
Zodat geen plant verschroeit

Waar is de koele fontein
Die onze dorst lest
De zandzee maakt tot paradijs
Met bloemen en bomen
Waarin vogels zingen
Onder blauwe hemel
Boven eindeloze groene weiden

Wie zal dit paradijs besturen
Behouden met liefde en vree
Genietend van goede gaven
Ergens is dit land
Gelegen aan een glazen zee.

Land van eeuwig zonneschijn en vrede


Waar is het land waar enkel vrede woont
daar waar langs alle wegen bloemen staan
en op gouden zetel de Liefde troont
tussen mensen geen vetes meer bestaan

Wijs mij het land van eeuwig zonneschijn
de nacht geweerd door gouden licht
waar ieder wordt gespijsd en gelest met wijn
daar is iedere deur open, de poort nooit dicht

Laat mij gaan naar dat oord van vrede en rust
dat land moet toch ergens wezen
daar leeft men in vriendschap bewust
daar is nooit haat of nijd gerezen.

Mijn plek

na-eendruilerige-dag
Laat mij genieten van avondstilte
van nachtelijke hemel met sterren bezaaid
zilveren nevel over velden
beschenen door het licht der maan
silhouetten van boerderijen
die daarboven als schimmen staan

Laat mij genieten maagdelijke rust
wijl in verte klokken beieren
de zon aan de kim zijn laatste banen trekt
ver weg ’t ratelen van een trein
lucht bezwangerd met herfstgeuren
alleen hier kan ik gelukkig zijn.