Goeie ouwe tijd?

?????????????????

Laat me denken aan tijden van weleer
niet beter ook niet slechter
gewoon andere tijden
toen wij nog beter voelden
de gulden een gulden was
even duur als nu de euro.

Ik denk aan die vroegere tijden
toen we nog minder gebruikten
‘t was niet betere ook niet slechter.

Ik kijk nu rond in deze tijd,
’t is niet slechter ook niet beter
de euro keldert net zo hard als de gulden
maar er wordt veel meer aangeboden
dat is meestal niet beter
maar dikwijls wel veel slechter.

Een grens bereikt


Welvaart is een nobel streven
als individu of als groep
rijkdom bereikt men niet door geven
over-de-balk smijten geeft ook troep
je moet ’t economisch bekijken
en beleggen in bonussen
wat vaststaat zal niemand over zeiken
kritiek kun je altijd nog sussen.

Valt men toch over financieelbeleid
en denkt men beter te weten
wees dan tot aftreden bereid
van gouden handdruk kan men jaren eten.
Ach, tijdens crisis zit men wel gebakken
al is men over de grens gegaan
dan niet met de stompe bijl gaan hakken
gewoon over de grens naar veiliger oord toe gaan.

Dwalen


Gaande over paden die wij niet kozen
Door vreemde verre streken
Struikelend door onbekend terrein
Naar verre vage horizon
In eindeloos verlangen naar rust
Naar veiligheid en vrede

Zo strompelen we voort
En zijn te verdwaald in eigen leven
Omdat ons de wereld niet stoort
We willen zelf niet streven
Paden effenen en obstakels verwijderen
We wachten slechts af tot ons voor niet

Wordt gegeven.

De verschillen


Waar dagelijkse druk doet toenemen
een stroom van geluid en kakofonie
in drang, drift of sloven der economie
zal frustratie door stress ons claimen

geen schoonheid in poëzie verwoord
klinkt nu nog vanuit afgeladen zalen
zangen van Muzen in velerlei talen
worden op pleinen, straten niet gehoord

en ’s nachts als de geluiden verstommen
mogelijk de rust ook wederkeert
slechts hier en daar werktuigen grommen

schijnt men de weldaad van stilte verleerd
zoekt men razend vertier in auto of disco
geen verschil met de dag. Jammer, het zij zo!

Charisma nu


Door volle straten zwijgend
loop ik verder
zoekend waar mijn charisma is
onopgemerkt door passanten
die zonder groeten gaan.

En in het park
onder schaduw van bomen
aan het einde van die straat
zit ik te dromen van ’t dorp
waar ik ben opgegroeid.

Herinneringen en weemoed
naar een onbezorgde tijd
die helaas niet weer zal komen
toen iedereen elkaar kende
passerend met vriendelijke groet.

;t Hoeft geen miljarden te kosten


Ik wil racen over banen
als een speer over wegen gaan
vliegen over bergen
als adelaar mijn vleugels uitslaan

als een vis door ’t water schieten
als leeuw op de savanne jagen
of olifant door ‘t dichte woud
misschien een ijsbeer, ook al is dat koud

in een raket naar Venus suizen
door de ruimte met een schip
heel de kosmos gaan verkennen
door ’t universum in een wip.

Ach, ’t is heel wat goedkoper
met beide benen op de aarde te staan
zonder al dat razen en tieren
ben je ook snel genoeg naar de maan.

Samenleving


Hart waarin een woord van vrede en rust
vol liefde en vertrouwen voeding vindt
zich door geen achterklap of onlust bindt
op geen zelfzucht van eer en roem belust.

Onbaatzuchtig hart dat slechts liefde kent
in een wereld zonder mededogen
waar mensen elkaar alleen gedogen
geen mens zich tot individuen wendt.

Laat je niet sleuren in die mentaliteit
zodat je ook niet zelf zo verhardt
strooi liefde en vriendschap overal rond.

Wees een mens, behels de realiteit,
dat de eenzaamheid iedereen verstart
niemand nog ooit in onvrede ‘t geluk vond.

Niemand minder, niemand meer


Laat mij schrijven in eigen woorden
Waarmee ik eigen keus beschrijf
Het is immers mijn verantwoorden
Dat ik bij mijn eigen standpunt blijf

Jij mag toch ook je eigen keus bepalen
Hoeft niet bang te zijn dat ik je iets verwijt
Je zult er echt niet door in mijn ogen dalen
We kunnen ook verschillen zonder strijd

Schrijf gerust wat je eigen mening is
Geloof me dat ik dat zal respecteren
Zonder hoogmoed of enige ergernis
We kunnen altijd zoveel van elkaar leren.

Snoer van edelsteen


Wij kennen de cirkel der seizoenen
De permanente rondgang van het jaar
Waarin dag en nacht elkaar verzoenen
Als zomer en winter verhouden tot elkaar

Maar toch kennen wij niet in ons leven
De tijden die gelijken dag op dag
Als een kleurrijk tapijt aaneen geweven
Zo nu en dan een traan, dan weer een lach

Iedere dag is als snoer van edelsteen
Die wij rond ons midden rijgen
Maar die past wat moeilijk er omheen
Als we te veel omvang krijgen.