Flat


Konijnen horen niet in hokken opgesloten
die laat mijn vrij huppelen in ruime ren
zodat ze zich niet aan elkaars gedrag stoten
toch ben ik blij dat ik geen konijn ben.

Ik kan gaan en mij bewegen
als het moet zelfs door het platteland
met soortgenoten over overvolle wegen
overal heb ik de vrije hand.

En ’s avonds na een lange dag
kruip ik weer in m’n eigen hol
bedenk met cynische lach,
“Zo, dit konijnenhok zit weer vol”.

Deuren open


Van ver ziet men hen komen
zoekend vrede, vrijheid en geluk
van bevrijd vaderland dromen
waar familie leeft onder druk.

Zoeken warmte, geborgenheid
ver van familie en vrinden
wachten tot hun volk wordt bevrijdt
om elkaar in vrede te vinden.

Wij stellen deuren open
begroeten met warme hartelijkheid.
Óf zien hen liever een deurtje verder lopen
zijn we niet genegen tot menselijkheid?

We staan bekend als tolerant
kiezen “schone schijn” tendens
maken hen even slechts blij
zetten hen daarna weer over de grens.

Versplintering


Verzamel de splinters spiegelglas
Als glinstering van het verleden
Weerkaatsing hoe het leven was
En is vergeten in het heden

De brokken van onze eigen schuld
Die scherp de aarde bedekken
Al zijn ze in mantel der liefde gehuld
Blijven in ‘t zonlicht aandacht trekken

Zo blijft het gedeelde spiegelbeeld
Een fractie slechts van het leven
En blijft de wereld steeds verdeeld
En elk mens alleen voor zichzelf streven.

Strijdigheden


Niet alle woorden zullen blijven hangen
elke waarde ligt in eigen begrip
zij onbewust of in diep verlangen
met elkander zijn of door egotrip
verstoten tot aan verre horizon
en zoeken naar vernieuwd geluk
waar ook eens de dag begon.

Zullen wolken en zon wisselen
zal licht naast schaduw gaan
in duister sterren fonkelen
daags de zon en ’s nachts de maan
zoals leven en sterven is gegeven
waarin we liefde en warmte ontvangen
in voortdurend samen streven
naar ons hoogst en grootst verlangen

Kamerbegroting

Georganiseerd en geolied kartel
stal al mijn centen
met zoete woorden, dat wel,
maar ik zit nu op de krenten

’t is in belang van gemeenschap
(zeggen ze honing zoet )
met brede smile als is ’t een grap,
tja, ze weten hoe dat moet.

Nou ja, laat ze er gelukkig mee wezen
uiteindelijk heb ik zonder bezit
in dit onveilig land ook niks te vrezen

dus denk niet dat ik er mee zit
ik ben van mijn eigen beurs geen dief
en ze komen niet aan m’n zon en lief.

Eigen lasten

Wat ben je hard
wat heb je veel gebreken
je brein is verward
je hart kan niet spreken
luister naar goede wil
niet naar eigen beter weten
als je weg bent wordt ’t stil
men is je zo snel vergeten.

Alleen het goede blijft
waaraan een mens kan denken
maar wat haat verdrijft
kan niet verhinderen ’t krenken
en pijn dat men nodeloos lijdt
vult slechts gemoed met afschuw
niet van angst bevrijdt
en lijden in stille schaduw.

Goeie ouwe tijd?

?????????????????

Laat me denken aan tijden van weleer
niet beter ook niet slechter
gewoon andere tijden
toen wij nog beter voelden
de gulden een gulden was
even duur als nu de euro.

Ik denk aan die vroegere tijden
toen we nog minder gebruikten
‘t was niet betere ook niet slechter.

Ik kijk nu rond in deze tijd,
’t is niet slechter ook niet beter
de euro keldert net zo hard als de gulden
maar er wordt veel meer aangeboden
dat is meestal niet beter
maar dikwijls wel veel slechter.

Een grens bereikt


Welvaart is een nobel streven
als individu of als groep
rijkdom bereikt men niet door geven
over-de-balk smijten geeft ook troep
je moet ’t economisch bekijken
en beleggen in bonussen
wat vaststaat zal niemand over zeiken
kritiek kun je altijd nog sussen.

Valt men toch over financieelbeleid
en denkt men beter te weten
wees dan tot aftreden bereid
van gouden handdruk kan men jaren eten.
Ach, tijdens crisis zit men wel gebakken
al is men over de grens gegaan
dan niet met de stompe bijl gaan hakken
gewoon over de grens naar veiliger oord toe gaan.

Dwalen


Gaande over paden die wij niet kozen
Door vreemde verre streken
Struikelend door onbekend terrein
Naar verre vage horizon
In eindeloos verlangen naar rust
Naar veiligheid en vrede

Zo strompelen we voort
En zijn te verdwaald in eigen leven
Omdat ons de wereld niet stoort
We willen zelf niet streven
Paden effenen en obstakels verwijderen
We wachten slechts af tot ons voor niet

Wordt gegeven.

De verschillen


Waar dagelijkse druk doet toenemen
een stroom van geluid en kakofonie
in drang, drift of sloven der economie
zal frustratie door stress ons claimen

geen schoonheid in poëzie verwoord
klinkt nu nog vanuit afgeladen zalen
zangen van Muzen in velerlei talen
worden op pleinen, straten niet gehoord

en ’s nachts als de geluiden verstommen
mogelijk de rust ook wederkeert
slechts hier en daar werktuigen grommen

schijnt men de weldaad van stilte verleerd
zoekt men razend vertier in auto of disco
geen verschil met de dag. Jammer, het zij zo!

Charisma nu


Door volle straten zwijgend
loop ik verder
zoekend waar mijn charisma is
onopgemerkt door passanten
die zonder groeten gaan.

En in het park
onder schaduw van bomen
aan het einde van die straat
zit ik te dromen van ’t dorp
waar ik ben opgegroeid.

Herinneringen en weemoed
naar een onbezorgde tijd
die helaas niet weer zal komen
toen iedereen elkaar kende
passerend met vriendelijke groet.

;t Hoeft geen miljarden te kosten


Ik wil racen over banen
als een speer over wegen gaan
vliegen over bergen
als adelaar mijn vleugels uitslaan

als een vis door ’t water schieten
als leeuw op de savanne jagen
of olifant door ‘t dichte woud
misschien een ijsbeer, ook al is dat koud

in een raket naar Venus suizen
door de ruimte met een schip
heel de kosmos gaan verkennen
door ’t universum in een wip.

Ach, ’t is heel wat goedkoper
met beide benen op de aarde te staan
zonder al dat razen en tieren
ben je ook snel genoeg naar de maan.