Herinneringen op ‘t duin


Vanuit weelderig wuivend helm op het duin
dromerig en soezend staren over zee
horen we hoe in het ritme van de branding
de herinnering nog aanspoelt van de nacht

proeven we nog zout dat onze huid bedekt
na lieven en minnen als spiegelt in golven
opgezweept als door wind van een orkaan
en op het strand herinneringen oproept
in warm gebakken zand door zon en licht.

Gifts


How joyful did this day begin
in first light of the morning
along sides of dreaming and wake
like whispering an heavenly poem
along clouds and bleu fields
far away thatching the end of sight

I like this beautiful day to sing
enjoying all lovely things I see
like woods clothed in soft misting
or nearly riverside maybe the sea
and bringing trust from heaven
loving worth with poem of thanks.

Haagse tram


Samen zijn we ingestapt daar bij diezelfde halte
reisden door straten en over pleinen
keken naar mensen gebouwen en naar elkaar
we wilden naar centraalstation graag via Spui.

Samen door straten en over pleinen
jij zat daar links en ik rechts maar toch samen
kijkend naar mensen gebouwen en naar elkaar
maar bereikten niet centraalstation via Spui.

We waren samen uitgestapt bij diezelfde halte
jij ging links en ik naar rechts niet met elkaar
laten we weer samen instappen bij die halte
en verder gaan naar centraalstation via Spui.

Gedreven herfstblad


Ik wil dobberen op de stroom
drijven in de wind
getrokken als een magneet
naar de plaats
waar ik jou vind

gaan we dan samen die weg
van liefde en gelukzaligheid
als twee herfstbladeren
die kringelend gaan
met opgewonden blos

vleien aan het einde van ‘t pad
teder tezamen naast elkaar,
moe van zwieren, in het mos
daar in gedempte zonneschijn
dat gebundeld door kale takken valt.

Huwelijkssonnet


Ogen hebben een wig in mijn ziel gedreven
en vele woorden hebben mijn hart verwond
waar gevoel op afgunst en afkeer was gegrond
waar onschuld geen rede was om te vergeven

in aanvaarding heb ik mij er bij neergelegd
ik wist wel dat je het niet zo bedoelde
jij kon er niets aan doen dat ik het zo voelde
maar dikwijls hadden wij toch weer teveel gezegd

laten we in jaren onze liefde delen
onze woorden en daden wegen tot elkaar
elkaar steunen, er valt nog zoveel te helen

herinneren de eed voor het trouwaltaar
ach, ’t hoeft heus niet altijd pais en vree te wezen
zolang wij maar liefde in onze ogen lezen.

Au Claire de la lune


O kom toch bij deze volle maan
mijn vriend Pierrot en zeg mij
als ik onder haar balkon zal staan
hoe win ik haar en maak haar blij.

Zing ik voor haar in schone poëzie
of vertaal mijn liefde in ballade?
Mijn hart gaat te keer als ik haar zie
en zij diep buigt over de balustrade.

Zal ik mij met proza tot haar wenden
schrijven op een heel groot vel papier
en dit per special tot haar zenden?
Vriend Pierrot vertel, doe mij dat plezier!

Eigen jaargetijde


Laat mij je gedachte weten
in een stille weemoedtijd
als je ingetogen zit te staren
in jezelf bent ingekeerd
wil ik je gelaatstrekken bewaren

open je hart als een bloem
in warme voorjaarstijd
zodat je schoonheid komt stralen
in kleuren als van de regenboog
van kou en ijzigheid bevrijd

laat je stem horen als een lied
dat bezingt jouw diepste liefde
treed als vlinder uit een cocon
begroet de warme voorjaarstralen
en dans door bloemenperk en tuin.

Groeiende liefde


Telkens op dat pad moet ik weer denken
aan die ene dag met jou dat we daar
innig op dat bankje zaten misschien
nog te jong voor serieuze liefde
maar we hielden van elkaar daar samen.

Telkens als ik door die straat loop
waar ons huis nog staat op het eind
met daarvoor die bank die ik kocht
in “Kringloop-Velperplein” omdat hij was als
dat bankje op dat pad waar wij samen zaten.

Dat bankje staat niet meer op dat pad
en ook ons huis is leeg, maar nog
zie ik ons zitten in de tuin dicht tegen elkaar
niet meer te jong voor serieuze liefde en nog
steeds even verliefd, zo zaten wij daar samen.

Een gegeven bloem ……….


Wat anders dan een bloem zou ik je schenken
met kleuren zo teer en broos
en vragen of je hier aan wil denken
dat ik deze alleen voor jou uitkoos

hij ontsproot in mijn tuin in het voorjaar
en heeft mijn hart geraakt
met al zijn kleuren en vormen
is hij zo schoon en volmaakt

voorzichtig heb ik hem voor jou geplukt
deze wondermooie kleurrijke roos
houd hem stevig aan je borst gedrukt
en wees nou om die doorntjes ’s niet zo boos.

Bloem!


Hoe weer of tempratuur dit seizoen zal wezen
men zal bij het zien van deze schone bloem
niet tanen om macht eer rijkdom of roem
dat heeft reeds menig verliefd lentehart bewezen

bloem in de kleuren van liefde en hartstocht
uw vormen warm en zo verleidelijk schoon
ontsproot toch uit aarde zo eenvoudig gewoon
ik prijs de dag dat ik u ontwaren mocht

bloem zo wonderbaarlijk breekbaar en teer
zo sterk toch zelfverzekerd trots en bewust
in wanhoop kniel ik aanbiddend voor u neer

slechts als u mij uw hand reikt ben ik pas gerust
zolang heb ik u ten huwelijk willen vragen
met plezier u over de drempel te dragen.

De stilte, ergens


Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen
Stil, een roep van ver laat zich horen
Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen
Stil, luister naar dat een carillon in een toren

Ergens zingt een vogel in de bomen
Ergens klinkt een vrolijke kinderlach
Ergens zit een paartje op een bank te dromen
Ergens, zomaar op een mooie zomer dag.

Zomerstrandavond


Op late avond als de horizon kleurt
branding het strand rood overspoeld
alleen het ruisen van golven en zee
maakt dat je stilte nog dieper voelt
stijgt het genot van vredige dag

enkel nog het verlaten strand en een
eenzame wandelaar langs de golfslag
en een verliefd paartje tussen de duinen
verscholen liggend tussen het helmgras
nog laat zingt een vogel in hoge kruinen

warmte van tropische dag suddert nog na
zo dadelijk rijst tussen sterren de maan
romantiek dat vele eeuwen overleeft
ver buiten rumoer van de stad.