Een gegeven bloem ……….


Wat anders dan een bloem zou ik je schenken
met kleuren zo teer en broos
en vragen of je hier aan wil denken
dat ik deze alleen voor jou uitkoos

hij ontsproot in mijn tuin in het voorjaar
en heeft mijn hart geraakt
met al zijn kleuren en vormen
is hij zo schoon en volmaakt

voorzichtig heb ik hem voor jou geplukt
deze wondermooie kleurrijke roos
houd hem stevig aan je borst gedrukt
en wees nou om die doorntjes ’s niet zo boos.

Bloem!


Hoe weer of tempratuur dit seizoen zal wezen
men zal bij het zien van deze schone bloem
niet tanen om macht eer rijkdom of roem
dat heeft reeds menig verliefd lentehart bewezen

bloem in de kleuren van liefde en hartstocht
uw vormen warm en zo verleidelijk schoon
ontsproot toch uit aarde zo eenvoudig gewoon
ik prijs de dag dat ik u ontwaren mocht

bloem zo wonderbaarlijk breekbaar en teer
zo sterk toch zelfverzekerd trots en bewust
in wanhoop kniel ik aanbiddend voor u neer

slechts als u mij uw hand reikt ben ik pas gerust
zolang heb ik u ten huwelijk willen vragen
met plezier u over de drempel te dragen.

De stilte, ergens


Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen
Stil, een roep van ver laat zich horen
Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen
Stil, luister naar dat een carillon in een toren

Ergens zingt een vogel in de bomen
Ergens klinkt een vrolijke kinderlach
Ergens zit een paartje op een bank te dromen
Ergens, zomaar op een mooie zomer dag.

Zomerstrandavond


Op late avond als de horizon kleurt
branding het strand rood overspoeld
alleen het ruisen van golven en zee
maakt dat je stilte nog dieper voelt
stijgt het genot van vredige dag

enkel nog het verlaten strand en een
eenzame wandelaar langs de golfslag
en een verliefd paartje tussen de duinen
verscholen liggend tussen het helmgras
nog laat zingt een vogel in hoge kruinen

warmte van tropische dag suddert nog na
zo dadelijk rijst tussen sterren de maan
romantiek dat vele eeuwen overleeft
ver buiten rumoer van de stad.

Bonte ontmoeting


Door een laan met berken
zie ik je komen aan het begin
langzaam en voorzichtig
treed jij daar mijn leven in.

Door die laan met vele berken
zacht beschemerd door het loof
mocht ik het eerst bemerken
dat ik werkelijk in jouw liefde geloof.

In die laan met mooie bonte berken
kwam ik je hollend te gemoed
bleven in het midden staan luisteren
door een bonte specht begroet.

Meest begeerlijk


Alsof ik wandel door een tuin,
een park vol schitterende bloemen
met fladderende vlinders
en zang van vele vogels
te veel genot om op te noemen.

Paden in schaduw koel lover
van bomen buigend als gewelf
en zuilengangen omringen
vormen schoon passend decor
waar nimfen zouden zingen.

Een border vol madelieven,
een perk kleurrijke azalea’s
paden tussen geurende rozen
toch heb ik tussen al dit schoon
slechts voor jou gekozen.

Aan alle gewezen schonen in den lande


Ach, alle gewezen schonen in den lande
hoe zeer heb ik u toch begeerd
en heeft mij dat hertze bezeerd
daar ik door mijn hogere leeftijd strandde

mocht u mij dan helaas geen favoriet noemen
en had gij dan niet even oog voor mij
thans zijt gij te laat, ’t is voorbij,
kan ik mij slechts in enige ervaring roemen.

Doch daar mijn levensdagen steeds lengen
is nog de tijd gevuld met mijn aanwezigheid
kan ik nog mijn dagelijkse plicht volbrengen

mijn uren en hopelijk vele jaren ben ik bereid
het vrouwvolk van treurnis vrij te waren
hen niet te herinneren aan hunne jaren.

Avondroman


Als straks de maan de hemel zacht verlicht
De sterren haar terzijde staan
Dan schrijf ik voor jou een nieuw gedicht
Over romantiek en volle maan

Dan leen ik de liefdespen van Pierrot
En beschrijf het minnekozen
Alleen gaat dat tussen ons niet zo
Jij hebt voor een ander gekozen

Nu zit ik treurend voor het raam
In het licht der nieuwe volle maan
En fluister zacht jouw naam
Terwijl ik Venus daar zie staan.

Geef me mijn rust terug


Pas in jouw armen kan ik ontspannen
maar je trok die armen weg nu is stress
wat overblijft en eenzame nachten
vol tranen, onrust en vragen waar je bent.

Buiten komt ook niet wind en storm
tot bedaren en blijft verdriet in mijn hart
als ik eenzaam langs zee en strand loop
waar we eens samen liepen hand in hand.

Kom weer terug door die laan waar ik
je steeds aan zag komen met die haren
wapperend om je hoofd en die blozende
wangen en je ogen vol vuur.

Alleen voor mijn muze

Met welke woorden zal ik mijn muze voeden
Waarmee is haar schoonheid ten volle uitgebeeld
En kan ik haar tegen droefenis behoeden
Haar temperament en ijdelheid gestreeld

Ik wil haar stralende lach voor mij steeds winnen
Haar melodieuze zang in ritme en rijm
En dag en nacht wil ik haar vurig beminnen
Van heel mijn liefde voor haar maak ik geen geheim

Eens zal ik heel de nacht met mijn muze dansen
Het leven vieren met vrolijke zang en lach
Geen mens komt tussen ons of krijgt de kansen
Ik geef haar nooit gewonnen zonder stoot of slag

Nee, van mijn muze laat ik mij nooit scheiden
Voor haar behoud blijf ik mijn leven lang strijden

Schuldvraag


Schoorvoetend ben ik doorgelopen
daar waar jij bleef staan
stil ben ik blijven hopen
dat je toch verder mee zou gaan

maar toen ik achterom keek
zag ik dat jij je omkeerde
dat je mijn blik ontweek
alsof mijn liefde je bezeerde

en ik ben bedroefd doorgegaan
zonder nogmaals om te zien
heel in de verte bleef jij staan.
Kom je nog eens, misschien?

’t Is de liefde


’t Verloren hart heb ik bij jou gevonden
in de warmte die ik zo lang heb gemist
toen ik je zag vroeg ik je onomwonden
waarom ik nog niet van jouw bestaan wist

geef mij je hart dan zal ik je warmen
mijn diepste liefde fluister ik in je oor
met hartstocht jou nemen in mijn armen
’t is toch de liefde, daar leven wij voor.

Tussen de regels


Zwijgend naar je kijkend
tracht ik de witregels te lezen
die tussen je gebaren staan
die gemoed en emotie verraden
die men oppervlakkig zal ontgaan

lees je innerlijk in je ogen
je plezier of pijn
hoor in buiging van je woorden
het geluk of verdriet
je twijfels of je zeker-zijn

voel de liefde in je streling
zie het in een stralende lach
tussen al wat staat geschreven
in je duidelijk aanwezig zijn
lees ik zwijgend regels tussen de lijn.