Handelseerlijkheid


Op de paardenmarkt te Zuidlaren
staat een handelaar met brede gebaren
mensen ziet wat u hier kunt kopen
dit paard kan de sterren van de lucht lopen
het is uw bezit voor een appel en een ei
ga toch niet aan deze kans voorbij

een agrariër zag dat ros wel zitten
en vroeg; Zeg man ’t is niet om te vitten
die knol kan nu wel goed lopen
maar kan ik hem voor ’t werk ook kopen?

Wààààt…, werken beste man?
Geen paard dat beter kan
je zult beslist merken
dat je staat te lachen als je hem ziet werken.

Een week later ziet de boer de koopman weer
en sprak; Zeg luister ’s beste heer
jij zei dat ik zou lachen als ik dat paard zag werken.

O……, weinig te lachen dus zo te merken!

Hopsasa


Van tsjingla, tsjingla boemsasa
in Holland staat een huis
daar vangt de kat een muis
en zit haar dan steeds na
Van tsjingla, tsjingla boemsasa

In Holland staat een huis jaja
daar vind je nu geen muis
het is er echt niet pluis
de hond die jaagt er katten na
In Holland staat een huis jaja

Van tsjingla, tsjingla, hopsasa
in Holland staat dat huis
noch kat, noch hond, noch muis
die lust daar pap noch vla
Van tsjingla, tsjingla, hopsasa

Au, au, nou, nou, MIAUW!!!!


Nu begin ik mijn gemauw.
In de ochtenddouw,
is de lucht zo blauw.
Toch ziet die wolk grauw
en verrek ik van de kou.
Maar ik blijf je trouw,
want ik hou
heel veel van jou.
Laat me niet zakken aan een touw.
Want wat moet ik nou.
He, ga nu gauw.
Jij gaf me een flinke dauw.
Oh, oh, au.
Dit gedicht vind ik verrekte flauw.
Nou, nou.
Miauw!!!!!!!

In m’n ééntje


Ik stond daar in het licht der spot
En voelde de spot op me stralen
Eenzaam overgelaten aan ’t lot
Kon ik nog amper ademhalen

Zwijgend en de mond vol tanden
Bezag ik die grote zaal vol stoelen
Aan iedere kant die lege wanden
Begon mij zeer eenzaam te voelen

Daar in ’t felle licht open en bloot
Stond ik met een kleur als een tomaat
En ik schaamde me hartstikke dood
Dat krijg je als je voor Jan L.. staat.

Spookjes nacht


Somber hangen wolken
zwaar en kil
en winden kolken
door straten verlaten en stil.

Huilen door kale kruinen
als lugubere muziek
van vals gestemde bazuinen
zonder klank, zonder ritmiek.

En donker zijn de nachten
zie geen sterren, zie geen maan
‘t is alsof spoken wachten
tot de klok twaalf zal slaan.

Het goede leven van ridder Ratbout

Knight riding horse – Vector

Ooit heb ik u verteld van ridder Ratbout
in zijn slot met zeven kantelen
grootste van alle Madurodam-kastelen
klein van persoon maar zijn daden stout

steeds paraat elk kwaad te bestrijden
met getrokken degen en met zwaard
was hij fier gezeten op zijn paard
dat door geen mens was te berijden.

Toch was ridder Ratbout een vredig mens
ondanks krijgshaftige taal en optreden
wilde hij de vijand met woorden overreden
in zijn ridderhart had hij slechts één wens

dat men hem vrede gunde zonder strijden
hij lag liever in het hooi met zeven meiden.

D’r wordt wat afgeluld


Op deze dichterssite met hoog geplaatst talent
van exoten, decadente schrijvers en poëten
die van geschiedenis en literaire driften weten
wat in ‘t verleden ondergeschikt was of prevalent.

Maakt ’t enig verschil hoe men ’t zal interpreteren?
Zeer veel hangt immers af van het prefereren
hoe men ‘t brengt, ingehouden of in hogere sferen
na studie van letteren waardoor men kan presteren

op de allerhoogste ladder der literaire kunsten
in zalen het hoost niveau te willen declameren
vallend van de sporten en publiek precaire gunsten

gelukkig zijn podiums niet dat men zich zal bezeren
toch zal men moeten oefenen met grenzeloos geduld
want eigenlijk wordt er genoeg afgeluld.

Kalveren


Marjan heeft ’t zo te doen met alle lieve koeien
van nakomelingen en ‘t jonge kroost gescheiden
ziet men hen ook dikwijls nog niet heerlijk weiden,
‘t was prachtig als ze daar samen konden stoeien.

Haar partij neemt ’t dan ook enmasse op voor kalfjes.
Tja, wat verwacht je anders ook van die halfjes.

Pin of acceptgiro


Vroeger had ik contanten in mijn zak
een buidel vol met centen
voelde me overal op m’n gemak
betaalde cash voor brood met krenten
helaas de bodem van m’n buidel is in zicht
om contanten worden niet meer gegeven
overal is bijna pinnen verplicht
tot voor gewoon brood waar wij van leven
en heb ik m’n pin niet bij de hand
zeg ik wel; “Kijk, hiero.
Wees maar niet dadelijk aangebrand
Stuur maar een acceptgiro!”