Sociaal


Zoek het hart dat je kan helpen
handen die klaar voor je staan
voeten welke je willen dragen
vrienden die voor je door
vuur willen gaan.

Geef je hart aan die je lief hebt
je handen klaar voor iedereen
laat je voeten lasten dragen
voor vrienden ook door
zware vuren heen.

Ga wegen langs ontheemden
neem hen mee die nergens
welkom zijn, geef hen eten
aan vrienden en vreemden
zonder iemand te vergeten.

Verloren woorden


Gedachten zullen verborgen blijven
als ze niet in woorden overgaan
en woorden worden dikwijls vergeten
als men ze niet opschrijven zal
hoeveel gevoel zal dan verdwijnen
in het koude niets van het heelal.

Hoeveel geschreven woorden
zijn nooit gelezen als herinnering
aan hen die ze ooit hoorden
opwellen vanuit hun ziel,
als een waarschuwing, een zorg,
alleen omdat het geen mens beviel.

In extase


Wie heeft de vorm in hand die jou geweven heeft
Het schoon vervaardigd, vlekkeloos, gelijk geen wezen
Daar nooit de aardkorst zulk een schone sterv’ling geeft
Zelfs Venus zal jouw schone slanke lichaam vrezen

Geen ranker taille hult mijn oog, noch voller buste
Nooit eerder zag ik zachter welgevormde hand
Nog nooit zo honingzoet de lippen die ik kuste
O schone schepsel, geef jou heel mijn hart in pand

Niemand beminde ooit een schoner maagd dan jij
O bloem, in eigen tuin met liefde daar geplant
Zo heerlijk open onbevangen lief en vrij
Aan jou, o schoonste, heb ik ziel en heil verpand

Nooit groter trouw dan jij bewees in vele jaren
Kan men bij geen enk’le schone nooit vergaren

Herfststramien


Ik wil de wind horen door kruinen van bomen
veelkleurige bladeren in de herfst zien
waarin vele visioenen tot me komen
als een wisselend getijdenstramien.

De hemel bedekt met wolken bovendien
met wonderschone azuren blauwe plekken
en steeds weer andere beelden zijn te zien
zo de lucht niet in zijn geheel gaat betrekken.

In ieder veld en bos valt veel te ontdekken
iets wat velen zo dikwijls dreigt te ontgaan
maar toch menig interesse weet te trekken
zodra wij voor die schoonheid openstaan.

En tussen de bomen valt het stervend blad,
omhult de donkere aard als gouden mat.

Terugblik


Nu bloemen niet meer bloeien
wind takken van bomen rukt
bladeren ter aarde vallen
koude de natuur beheerst
overvalt mij stil verlangen
bij gedachten aan jou.

Als kleuren van dit jaargetij
door stormen verwaaien
bomen en struiken glanzen
van regen onder flauwe zon
draagt mijn hart nog warmte
van lente die als roman begon.

Status van verleden


Ik zag een huis waar ik niet wilde schuilen
want deuren en ramen waren dicht
ik zou ‘t voor eigen huis niet willen ruilen
door dichte ramen kwam geen licht
’t leek mij ook zeer onhygiënisch
daar er geen frisse lucht naar binnen kon
door ijzeren spijlen van ’t hek floot de wind hysterisch
door dichte ramen kwam geen sprankje zon.

Als vesting opgetrokken met hoge muren
leek het meer op een fort dan op een huis
door tand des tijds had het veel moeten verduren
reeds lang woonde er noch kat noch muis.
Nee, dan woon ik toch liever in mijn bungalowtje
en voel me met iets minder toch tevreden
dan te moeten huizen in zo’n strak statig zooitje
maar dat was nu eenmaal de status van ’t verleden.

Herfstcharme


Als doorzichtige tule over weiden
Bestrooid met stralen blinkend goud
Komt vanaf ‘t water zich verbreiden
Vult met zilverstralen ’t schemerwoud

Drapeert in plooien verre landerijen
Golvend op een zachte koele wind
Terwijl in bos eerste blaadjes zich vlijen
In warme herfstkleuren reeds getint

Overdekt door blauwe hemelboog
Waarlangs de witte wolken zweven
En vogels stijgen naar omhoog
Al schoonheid wat ons wordt gegeven

Waarom zou de herfst somber voelen
Nog fladderen vlinders langs mijn balkon
De temperatuur mag dan wat verkoelen
Nog steeds geniet ik van de najaarszon.

Zie en hoor mij


Stille plek diep in mijn hart
hunkerend naar woorden
door eenzame strijd verward
waar geen liefde daden gloorden
hoor mijn ziel in diepst verlangen
troostwoord dat mij wil geleiden
met blijde klanken van gezangen
op ‘t zware pad naar mijn verblijden

neem dan mijn hand zo hulpeloos
om redding en liefde uitgestoken
en laat mij hier niet nodeloos
van Uw genade zijn verstoken
laat mij ook zingend verder gaan
naar waar vrolijke zangen klinken
dat ik niet bedroefd alleen blijf staan
laat mij van Uw levend water drinken.

Twijfel overwinnen


Als mijn hart een lied zingt U ter eer
laat het zijn als vogels in de bomen
die vol overgave tot U komen
U lovend keer op keer.

Geef mij dat ik ook in die zekerheid
van Uw almacht zal getuigen
mij voor Uw grote liefde buigen
ootmoedig en in dankbaarheid.

Wees dan mijn steun, mijn rots,
mijn heil waarop ik kan bouwen
mijn vriend die ik altijd kan vertrouwen
als mijn woord, mijn trots.

Hoor dan mijn aller-diepst verlangen
het pad te vinden naar Uw troon
gewezen door Uw eigen Zoon
wat moet ik zonder U aanvangen.

Rivier van schijn


Aan een rivier
sta ik te dromen
massa’s stromen
aan mij voorbij
zie in het heftig
kolkend water
een schittering
van zonneschijn

denk ik aan
’t bruisend leven
dat massaal vloeit
als een rivier
van individuen
in kolkende onrust
als een stroom
en angstige droom

tot een stuw
een halt toeroept
en bezinning
op de daden
de verantwoording
om in rustig water
houvast te vinden
in zeeën van vrede.

Er is een droom


Er is een droom
een droom dat heel de wereld
ééns gelukkig zal zijn.

Er is een droom
een droom dat ieder mens
ééns gelukkig zal zijn.

Er is een droom
een droom dat ieder
christen, jood, islamiet,
buhdist of atheïst
elkaar zullen omhelzen .

Er is een droom
dat ieder mens
elkaar met respect
wil en zal behandelen.

Ik droom die droom
en ik geloof in vrede.

Het valt niet te ontkomen
ik geloof in de Geest
die mij leidde naar die dromen.