Stil dromen

Stil zit ik te dromen
Over tijden van toen
Nooit zullen ze terug komen
Nooit zal ik ze over kunnen doen

Stil zit ik te dromen
Over tijden die nog komen gaan
Zal geluk en vrede daar mee komen
Bouwen we aan vredig bestaan

Stil zit ik te dromen
En bedenk hoe tijden nu zijn
Laat mijn gedachten rustloos stromen
In banen groot of klein

En stil blijf ik steeds dromen
Over tijden vol vrede en geluk
Ook al zal vergane tijd nooit terug komen
Hopelijk wordt de wereld vrij van druk.

Langzame start


Dikwijls rek ik mijn dromen
Door de morgen uit stellen
Te bekijken in het licht der maan
Omrand met twinkeling der sterren
Omgeven in nachtelijk duister

Wachtend op het ochtendgloren
Ontwaak ik bij het licht der dageraad
Ontstoken in de gloed der horizon
Reeds raast het verkeer over straat
En open ik langzaam mijn ogen.

Vrij leven


Eens, wandelend door bos en veld,
Heb ik mijn muze ontmoet
Die ik met vreugde heb begroet
Schoonheid in geen sprookje ooit verteld

Aller schoonste leen mij je woorden
Leer mij het ritme van jouw stem
Ik volg je tonen zonder rem
Verpakt in luisterrijke akkoorden

Wat voelde ik mij toomloos vrij
Met mijn muze dansend in ’t veld
Zwervend door bos, veld en hei

Tussen straten voel ik mij bekneld
Hier tussen blokken steen en beton
Ziet men geen uitzicht, geen horizon

Rustmomenten


Laat mij stil zijn
Daar in dromenland
’t Land van m’n eigen idealen
Daar waar ik gewoon gelukkig ben

Het land van witte stranden
Rustend onder palmbomen
Met ruisende zee
Die mijn illusies volmaakt

Al dromend en sluimerend
Voel ik jouw warmte aan m’n zij
Hoor jouw zang gedragen over zee
Jouw adem in het ruisend palmblad

Warme zomernacht


Zelfs de stilte van de nacht
Is deze ochtend niet ontwaakt
En in kruinen van de bomen
Zwijgt het vogellied

Op het veld, door warmte geraakt,
Loopt of ligt het vee lusteloos
Zwijgend passeert een wandelaar

In een vijver bij een huis
Klinkt enkel nog,
Loom ’t geluid der boerennachtegaal

Alsof de wereld zich verslaapt
En zelfs de stilte
Zijn droom niet wil verstoren

Statisch leven

ASCII

Als een spiegel
Ligt glanzend
De vlakte over zee
En in de verte
Vloeien lucht en water
Onzichtbaar ineen

Slechts hier en daar
Een vogel
Roerloos zwevend
In Pruisisch blauw
En langs de horizon
Geen schip dat zich beweegt

Het is al statisch
Stil, dood stil,
’t Is als een leven
Geschilderd met vaardige hand
Steeds voorwaarts
Zonder beroering

Schijn


Een gewone dag
Met gewone mensen
Gewone vreugde
En gewone tegenslag

Een dag met eigen dromen
Met lasten voor ieder
En hoop op vrede
Een heel gewone vredige dag

En ik droom mijn droom
Dat over heel de wereld
Voor iedereen vrede mag zijn
Begrip en liefde

Dat is mijn droom
Die ik zolang reeds koester
Maar die bij hoop slechts blijft
Een illusie, slechts een schijn.

Zelfverzekerd


Kom vrind, pak toch je eigen leven aan
Wie anders dan jij kan het besturen
Beslis langs welke banen het zal gaan
Door twijfel gaat het veel te lang duren

Ga vastberaden over eigen paan
Geniet van mensen en van het leven
Blijf niet vandaag stil bij gisteren staan
Morgen kan je zoveel meer gaan geven

Droom van tijden die eens komen gaan
Een fantasie die bestaat in dromen
Maar waarvoor steeds de hoop blijft bestaan
Dat ze op een dag uit zullen komen

Denk eens aan die tijden die komen gaan
Waar je de hoop voor open hebt staan.