Goed voelen


Verte blijft mij fascineren
ruimte levert mij vrijheid op
niet in vele raadsels
maar weids en open zicht
waarin het kloppend hart
zich tot eerlijkheid richt

in ruime banen geschreven
op vlakke vellen onbevlekt papier
met inkt die zachtjes tekent
de lijsten van het raam
waarin de deuren spiegelen
en enkel waarheden staan.

Zelfrespect spiegelen


Alleen in schoonheid denk je dat je kunt stralen
Dat iedereen je schitter pracht en praal zal zien
En dat je slechts daarmee je status op kunt halen
Maar spoedig blijkt dat men je snel zal doorzien.

Je mag dan niet afzicht’lijk lelijk wezen
Ja zelfs aantrek’lijk en welgevormd ben je wel
Toch zal men snel in jouw ogen kunnen lezen
Je werk’lijk hart gevuld met kommer en kwel.

Jouw alles overheersend charme en gratie
Verbloemt verlangen naar warmte en geluk
Je ware geest verlangt geen roem of statie
Doch slechts bevrijden van onbegrip en druk.

Maar blijf jezelf voor altijd, dat is jouw schoonheid
Al ben je daar niet van bewust, heus dat bevrijdt.

Gedichten lezen


Heb mijn hart gelegd in woorden
klanken die men kan verstaan
die heb ik weer geschreven
als regels op papier.

Die regels heb ik tezamen gevoegd
tot schrift en misschien poëzie
zodat ieder ze kan lezen
hopelijk met plezier.

Maar tussen letters, woorden en regels
staan spaties en witte velden
ook dikwijls met betekenis
al ziet men dat zelden.

Lees ook tussen letters, woorden en zinnen
in witregel en spatie die er staat
uiting die ik heb gegeven
mijn gevoel te melden.

In vredesnaam


Laat mij voortleven in geschreven woord
met letters in kleur van mijn bloed
als inkt op maagdelijk papier.

Stil is mijn ademtocht die hoort
het steunen en verre klagen
van hen die om vrede vragen
in gebieden van doodslag en moord.

Slechts bid ik dat haat eens liefde wordt
daadwerkelijke hulp kan ik niet geven
wil heel mijn leven naar vrede streven
doch helaas, mijn dagen zijn te kort

Laat mij voortleven in de woorden
die ik op maagdelijk papier
met letters in kleur
van mijn bloed heb geschreven.

Ons hart


Laat geen hart koud zijn als gure winterdag
Kleurloos, hard, grauw bedekt door wolken
Alsof er geen warmte meer wezen mag
Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken

Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag
In stralende zonneschijn geboren
In glans die men aan de horizon ooit zag
Met vogelzang die elk mens kan bekoren

Laat elk hart zijn als het groen der bomen
Beschermend tegen regen en felle zon
Waar mensen in schaduw kunnen dromen
Over de belofte waarmee deze dag begon

Duizend tinten


AIs kleurloos beeld
verdeeld in enkel tinten
’t zij grijs of zwart
geen leven die ’t aanschouwt
’t is alleen een gebouw
van staal en binten
welk geen warmte behoudt

kleur het in met woorden
beschilderde gedachten
bespiegeling uit diepste ziel

verbind het staal
tussen de binten
met het kleurrijkst
zachtste materiaal.

Illusie


Loop niet de dromen na
Die ik heb gedroomd mijn vriend
Het bleken zo dikwijls illusies
Ze brachten niet wat ik heb verwacht
Slechts ijdel was mijn hoop

Nee stel jezelf zoals ik niet teleur
Maar hecht je aan realiteit
Al is de waarheid hard – zo is het leven

Klem je niet aan valse schijn
Dromen kunnen je geen zekerheid geven
Bij ontwaken blijft enkel de pijn

Nee, loop niet de dromen na
Dromen die ook ik ben nagelopen

Ad fundum


Ad fundum, tot de bodem leeg met zichtbaar genot
Waar ik eerst geen slok van door m’n strot heen kreeg

Ad fundum, vul mij opnieuw mijn glas
Met ’t sprankelend heilzaam geestrijk vocht

Ad fundum, nooit is mijn glas half leeg noch half vol
De bodem is slechts bereikt bij mijn laatste ademtocht

Ad fundum, vul mijn glas tot aan der rand, niet meer,
Ik zal hem legen, ad fundum, daarna nooit weer.

Carpe Diem


Ben soms geneigd de boel de boel te laten
Gewoon als vrije vogel te leven bij de dag
Zonder zorg over koetjes en kalfjes praten
Te doen of ik moeiten van gisteren niet zag

De dag van vandaag “Carpe Diem” vrij plukken
Zwieren en zwaaien als herfstblad langs de straat
Vrolijk en vrij zijn moet toch elk mens lukken
En hopen dat het leven ook morgen zo gaat

Door herfststormen niet gebonden aan één plek
Frank en vrij zorgeloos de toekomst begroeten
Elke dag hier en daar een luchtig gesprek
Gewoon alles mogen en nooit iets moeten

“Carpe Diem” de wereld is mooi, de wereld is van mij
Laat mij dwalen, laat mij zwerven dan pas ben ik vrij.

Op zoek naar Sangria


Ergens achter de horizon
Moet toch een plek zijn
Een plek waar de bron van licht is

Ver, heel ver hier vandaan
Schijnt daar eeuwig de zon
En eeuwig de maan

Daar staan aan wijde hemelboog
Duizenden fonkelende sterren

Daar heerst de vrede en geluk
Jaar na jaar in ware pure liefde
Daar breekt geen hart meer stuk.