Even bij stilstaan

Even vragen wij ons af,
dikwijls maar heel even,
wie ons ook vandaag
weer ons voedsel heeft gegeven.

Even, dikwijls maar heel even,
staan wij een momentje stil
bij de bron van ons leven
die ons steeds weer voeden wil.

Dikwijls nog veel minder
buigen wij in dank ons hoofd
ondervinden geen hinder
van beloftes door ons beloofd.

Slechts even dringt tot ons door
dat voor onze spijs en leven
Zijn eigen leven aan het kruis verloor
Die ons dagelijks voedsel wil geven.

Gehele dag


Uw dag hebt U vanaf de morgen
bekleed met schone edelstenen
glinsterend over bedauwde veld
waarover Uw lichtstralen schenen.

Met Uw warmte hebt U ons begroet
in het schijnsel boven de horizon
dat duistere nacht verdreef
en nachtelijke koude overwon.

Aarde beklede U weer met groen
en over uitgestrekte velden
wilde heel Uw scheppingsschoon
Uw glorie en victorie melden.

Zelfs in de kleuren van de avondzon
was Uw glans ons ten teken
dat nooit in duistere nacht
Uw trouw van ons is geweken.

Een zaadkorrel


Een hand raakt mij aan
als ik de herfst aanschouw
langzaam kleurend blad
steeds kaler wordende velden
dan denk ik,
“Ach, houd me nog even staand
dat ik in zon nog mag rijpen.
Stormen nog mag doorstaan
dat ik als stervend zaad
de aarde mag bereiken
nadat mijn leven voedsel
voor nageslacht heeft verzamelt
dat kracht uit mijn bron verspreid
als de zaadkorrel
die mij is voorgegaan.”

De weg

vertouwd.jpg
Zoek mijn weg niet langs blinde paden
door moeras of ondoordringbaar woud
wil slechts door ondiepten waden
waar een vaste grond mijn voetstap houdt.

Zal geen gevaren zoeken op mijn wegen
door een schier onbekend terrein
maar eerst vragen om Uw zegen
om van Uw hulp altijd zeker te zijn.

Lopen mijn wegen door vreemde streken
landen en volkeren die ik niet ken
nog nooit bent U van mijn zij geweken
zodat ik ook daar zeker van U ben.

Leid mij op het pad geëffend door Uw hand
naar het huis in Uw Vaderrland.

Goedheid zo groot


Als mens kan ik niet verlangen
dat U nog naar mij omziet Heer
word ik haast door angst bevangen
veroordeeld te worden door Uw leer

mijn enkel menselijk denken
begrijpt Uw grote goedheid niet
dat mijn daden U niet krenken
als U mijn oprecht berouw ziet

in genade wilt U vergeven
mijn alledaagse domme schuld
wilt mij in Uw liefde laten leven
ziet mij met Uw eindeloos geduld

hoe groot moet Uw goedheid wezen
zo dat U Zélf de zonden draagt
zodat níémand U hoeft te vrezen
die U nederig om vergeving vraagt.

Bijna apocalyptische droogte 2018


Hoe zacht deze ochtend het licht de kim besteeg
De zachte gloed verspreidde over de horizon
Waardoor de nieuwe dag haar volle glans verkreeg
Het licht opnieuw de duistere nacht overwon

De frisse wind der nacht door hitte vervangen
Door meedogenloos alles verschroeiend zon
Terwijl mens, dier, plant en aarde verlangen
Naar stromen water uit rijke hemelbron

Het land verdort en mens en dieren dorsten
Beken drogen uit in stil water sterven vissen
Jonge arenden en buizerds sterven in horsten
Daar ze door nijpende droogte voedsel missen

Nu vouwen mensen uit westerse landen
Als bede voor ’t leven ook smekend hun handen.

Lichtdragers


Reik ons de brandende toorts ontstoken door Uw geest
Opdat wij op aarde Uw licht mogen verspreiden
Uw liefdevol woord in waarheid zullen belijden
Brandend van verlangen naar Uw wederkomstfeest

Laat ons met Uw vuur rond heel de aarde schijnen
Zodat Uw woord overal in gloed wordt gebracht
Geef ons Heer de moed en bovenal Uw grote kracht
Opdat uw wonderen niet in het niets verdwijnen

Heer dat wij dat vuur met onze liefde voeden
Behoedzaam dragen als Uw dierbare gaven
Steeds weer tegen doven zullen behoeden

En met de gloed en warmte ons steeds laven
Ook voor anderen ontsteken Uw helder licht
Uw licht uitschijnen is niet meer dan onze plicht.

Bekennen


Waarom lieve Heer, is steeds onze vraag,
Waarom hebt U de wereld niet beter geschapen?
De mens zijn verstand werkt vaak zo traag
En hij is niet bij machte zijn eigen brokstukken op te rapen
Eigenlijk had U best één en ander kunnen automatiseren
Dan hoefden wij ons niet zo druk te maken
En meer tijd gehad wat nuttigs te leren

U laat ons nu onze eigen boontjes doppen
En we zijn toch al zo verschrikkelijk druk
Met wat niet goed gaat en door ’s werelds bagger soppen
Heer zonder Uw hulp valt alles uit onze handen stuk
Kun U nou niet eenmaal bij ons komen kijken
Wat een “Janboel” heel de schepping wordt
Voor dat wij van ellende helemaal bezwijken
Heel Uw aarde valt door onze domheid haast aan gort.

Wij willen dan wel beter, maar U vraagt van ons zo veel
En ons begrip reikt dikwijls niet hoger dan sterren en maan
En denken dan dat we ver genoeg zijn om reëel
Op eigen initiatief door te kunnen gaan

Leer mij overgave


Heer leer mij wat begrijpen is
En niet alleen mijn eigen wil te doen
Maar leer mij voegen naar Uw wil
Volgen in de voetsporen van U
En steeds luisteren, eerbiedig en stil

Heer leer mij zien wat U van mij verwacht
Zodat ik doe wat U van mij vraagt
Vermaan mij in Uw woord vol macht
En leid mijn voed op ’t smalle pad
Bij licht of in het duister van de nacht.

Zoveel vragen


Heer Jezus, weet U eigenlijk wel alle dingen?
Alle dingen die gebeuren hier op aard
Hoort U ons wel de liederen zingen?
Liederen die wij zingen in de kerk of bij de haard.

Ja, ’t wereldgebeuren kunt U lezen in de krant
Dat is iets wat wij dus ook wel weten
En de nood schept tussen ons geen echte band
Ondanks dat zovelen niets hebben te eten

Maar weet U wat er ook werkelijk leeft in ons hart
Hoe wij over onze medemensen denken?
Dat is toch wat elk fatsoen gewoon tart
Wij wensen niets aan armen te schenken.

En vrede daar bekommeren we ons niet om
Elk mens is toch gelijk geschapen
Intelligent of werkelijk heel dom
Ieder moet zich maar verdedigen met eigen wapen

Heer schaamte hebt U ons toch ook geleerd?
Met het voorbeeld van Uw eigen leven
Daarnaar gezien doen wij zoveel verkeerd
Terwijl U ons toch verstand hebt gegeven

Heer, nog eenmaal wil ik U vragen
Denk nog eens aan al ons verdriet en nood
Want daarvoor heeft U toch het kruis gedragen
Breng ons de vrede, die U bracht in de dood.

Roep uit nood


Heer, hoor de mens die roept om vrede,
Steun en redding in zijn eindeloze strijd
Hoor en zie zijn herhaalde hopeloze bede
Zie toch zijn ellende wereldwijd

Leer hem waarom U hem hebt geschonken
Zijn rede als enig schepsel hier op aard
Wijs hem waar eens de nood heeft geklonken
U hem van verderf heeft gespaard

Toon hem steeds Uw liefde en genade
Troost waar hij geen uitkomst meer ziet
Wijs hem op de onuitsprekelijke waarde
Van het stukje zekerheid dat U hem biedt.

Vergeving voor iedereen


Heer leer ons hen die ons bespotten vergeven
Zo U hen vergaf die U nagelden aan ’t kruis
Leer ons met vijand zoals met vrienden leven
Als elk mens die U wilt ontvangen in Uw huis

Leer ons ieder mens aanvaarden en begrijpen
Wees met ons als dat zo moeilijk voor ons schijnt
Wees de steun waaraan wij ons vast kunnen grijpen
Als verder alle houvast voor ons verdwijnt

Elk mens Heer hebt U naar eigen aard geschapen
Een ieder schiep U naar Uw onvolprezen beeld
U leidt hen als een herder Zijn kudde schapen
Behoedt hen voor het wild gediert dat hen verdeelt

Heer leer ons bidden voor hen die ons belagen
Leer ons Heer ook voor hen vergeving vragen