Door hitte en storm


Wij slepen voort door eindeloze woestijn
Door brandende verzengende vlakte zand
Waar uur tot uur alle dagen zelfde zijn
Evenals onmetelijke zee zonder strand

Het maakt in ’t leven geen wezenlijk verschil
Of dagen door hitte of kou worden bepaald
Waar het werkelijk om gaat is de vaste wil
Dat men het gestelde doel aan ’t eind behaald

Het leven wordt bepaald in voor- en tegenspoed
Al reizend door dorre vlakte of over zee
Waar zon genadeloos brand of felle storm woed
Het is het pad van ons levens procédé

Waar zand en zee elkaar als strand ontmoeten
Daar zullen wij ‘t doel aan ‘d horizon begroeten.

Levensetude


Niet altijd loopt het leven in akkoorden
Zoals geschreven in de levensetude
Zo zuiver als verwacht mag worden
In klanken en metrum van muziek
Op evenwichtig balans en lijnenspel

Niet alle tonen zijn even puur en zuiver
Niet elke snaar geeft de juiste klank
Als het instrument niet precies is afgestemd
En in welk orkest men zal moeten spelen
Is dikwijls nog de vraag voor velen

Het orkest van het leven kent geen etude.

Bruggen tussen gelijk en verleden


Langs de grenzen van gelijk
lopen de onzekere lijnen
die ons fantasierijk
omheinen.

Gekoesterde lang verleden dromen,
van vervlogen jeugd en tijden
nog nooit uitgekomen
en met de tijd verglijden.

’t Heden is een stille rust
wat is geweest komt niet terug
al is ’t oude vuur nog niet geblust
grenzen van gelijk plaatsen we een brug.

Interpretatie


Dagen verschillen niet zo veel van nachten
de traan kan nooit anders dan de lach zijn
nooit heeft een mens andere verlangens
dan iemand anders zal verwachten
alleen zijn begrippen zo verschillend.

Leeftijden overbruggen en/of bouwen
meningen die eigenlijk hetzelfde zijn
maar worden geïnterpreteerd als tegenpolen
zonder gezichten in een afstandslijn
gemeten in verschil van dagen en nachten.

Zwijgen of spreken ?


We zullen nooit te veel spreken.
We zwijgen alleen te weinig.
Als je weinig spreekt is gebleken,
word je alleen maar chagrijnig.

Spreken mag dan zilver wezen
en misschien is zwijgen goud.
Waarom zou je spreken vrezen,
als je toch meer van zilver houdt?

Maar je moet altijd wel bedenken
dat goud van grotere waarde is.
Spreken kun je zonder krenken,
zwijgen vormt soms een hindernis.

Evenwicht in veel communiceren,
tussen het zwijgen en het gesprek.
Dat moeten zo velen nog leren.
Daaraan is nog zo veel gebrek.

Zwijgen is niets anders dan horen,
luisteren tussen de regels door.
Niet altijd zelf willen “scoren”,
interruptie lígt niet in gehoor.

‘t Is een kunst, een goed gesprek
als je zegt; “Daarvan heb ik geleerd”.
Lijd je niet aan het gebrek,
dat je iemand anders hebt bezeerd.

Stroming


Als ik water zie stromen tussen riet en oever
Laat ik mijn gedachten meevloeien
Naar daar waar geen begrenzing meer is
Oneindig verre ruimte van stroming en deining
Ruimte en expansie van vrijheid
Als dragende kracht voor tijdloos filosoferen
Hoe de hemel zich boven mij spiegelt
In kleuren van blauw tot grauw
En de einder tekent bedreigend of vredig
Gevormd door massa bevrijd van bedding.

Nachtgedachte


Schimmig lijkt de wereld in een witte nevel
Onzichtbaar bijna iedere boom of plant
Een bries strijkt door kruinen met zachte prevel
En golvend gaat ‘n wade over ’t wijde land

Maneschijn bedekt de wereld als met zirkoon
Beschijnt bedauwde takken als van kristal
En tekent aan hemelkoepel een boog als icoon
Boven alles stralen sterren in ’t groot heelal

Wat is dan nog een mens in zo’n universum
Een stofje verloren in de aardse mist
Niet zo hij denkt, een grootheid, een unicum,
Hij is verdwenen nog voor hij het zelf wist.