Naam langs de wolken


Tranen sprongen in mijn ogen toen ik dat lied weer hoorde
Dat lied wat ik dikwijls met mijn opa zong
Op zijn schoot, samen gezellig bij de kachel
Het lied wat mij zoveel vertelde over troost en liefde
Over dat wat mijn leven zo bepaalde
Wat ik toen nog niet begrijpen kon of kende
Dat lied ving mijn twijfels op en nam ze mee
’t Ging over de Naam die zo velen nu nog niet kennen
Die Naam, die ruist langs de wolken voor alle volken.

Ochtendvrede


Na donk’re nacht en ochtenddauw
Zijn velden bekleed met parelenpracht
Als zilver weerkaatsend ’t hemelsblauw
De wereld als bruid die op de bruigom wacht

En elke boom draagt een kruin
Met blinkend smaragd en diamant
In glans en kleur als een bloementuin
En voile afgezet met schone kant

Met gouden lijst kleurt de horizon
Het beeld van rust en vrede
Daar waar de dag stralend begon
De mens in dank begon met stille bede.

Belofte vanuit het verleden

Waar bloemen hemelse paden sieren
Er is geen weg waar ik niet zoek
tot aan het eind naar zuiver licht
om stilzwijgend daar te dromen
in schaduw van beschuttende bomen

te luisteren naar de stem van wind
te voelen de streling van een hand
door zachte bries getoverd
een woord van een verre vrind

een fluisterstem door bladerdak
een vredige toon die komt van ver
belofte voor toekomst in heden
geschreven vanuit het verleden.

Plek om te wensen

stranden-kreta-320x200
Ik wil daar zijn
waar geen nacht
de dag opvolgt
geen traan
een lach wegspoelt.

Waar geen wolk
de zon verduistert
geen koude
het hart bevriest
en ‘t zijn zalig voelt.

Daar waar zon
en maan en
sterren samen
zich vormen tot een boog
van liefde en licht.

Waar woorden klinken
die nooit een mens
zullen pijnigen
maar ’t feest vieren
in een mooi gedicht.

Zomaar blij op een dag

Toen ik opstond deze morgen
zong mijn hart zo’n vrolijk lied
voelde ik ook gans geen zorgen
wat ’t was dat weet ik niet.

Blijdschap stroomde in mijn bloed
ook al was de hemel zwaar bewolkt
maar heel mijn leven voelde goed
door een zang die liefde vertolkt.

Nu mag ik loven heel mijn leven
Hem die alles voor mij geven wil
van kinds af bij mij is gebleven
Hem wil ik danken, eerbiedig en stil.

Wij verwonderen ons

U bent ook voor mij gekomen
draagt ook al mijn zware last
mijn zorg en pijn hebt U genomen
en houdt mijn beide handen vast
dat ik niet van U af zal dwalen
maar keren tot Uw gerechtigheid
in weerwil van mijn menselijk falen
brengt U mij slechts barmhartigheid

ja Heer ook ik ben één van die velen
waarvoor U hier op deze aarde kwam
die U steeds in Uw genade wil helen
als kinderen in Uw armen nam
al zijn wij nog zo nietig en klein
U wilt blijven zorgen en hoeden
omdat wij schapen van Uw kudde zijn
zult U ons dagelijks drenken en voeden.

Wijs mij de zekerheid

Langs paden van eenzaamheid en verdriet
loop ik zoekend naar hen die mij steunen
spiedend naar een helpend oog dat mij ziet
een schouder waar tegen ik kan leunen.

Wankel zijn de treden die ik ga op ’t pad
steun zoekend op losse onvaste gronden
tastend naar een zekerheid die mij omvat
reeds door de ouderen zolang gevonden.

Een roep die haalt mij van de brede baan
levensweg alleen door mijzelf verkoren
die stem waarschuwde; “Kom daar vandaan
zo je geen ander pad kiest ben je verloren.”

Ik ben toen dat andere pad ingeslagen
hulp en steun hoef ik nu niet meer te vragen.

Het lied der liefde

Niet vaak genoeg kan men het lied ontvangen
het lied van liefde, het lied van onze Heer
dan hoort men vol geluk het troostwoord weer
in wondere tonen van schone lofgezangen

lied van liefde over heel de aarde verspreid
heerlijke zang in stilte zonder woorden
bovenaards gezongen hemelse akkoorden
vreugde en blijdschap alleen aan God gewijd

komt allen en zing dan die zang der zangen
die ons de moed weer geeft steeds door te gaan
ons elke keer weer vult met meer verlangen

vat dan onvermoeid de zware reis weer aan
al is het pad smal en dreigen vele dingen
wij gaan en zullen het lied der liefde zingen.

Klanken van mijn woorden

Geef niet mijn woorden
prijs aan storm en wind
laat ze niet in water vervloeien
maar bindt ze aan de bomen
of vul de kelk der bloemen
dat ze als nektar gedronken
schone gedichten roemen.

Stuur mijn woorden vrij
de wereld in met licht en leven
laat ze zachte zangen zijn
die verheugd vriendschap geven
op melodie uit mijn jonge tijd
een lied dat vanbinnenuit verblijd
mijn schepper en Heer gewijd.