Sonnet van het Hooglied

Sonnet van het Hooglied

Zing mijn liefste over liefde en minnen
begeleid door harp en met vrolijke fluit
beeld in bekoorlijke dans je vreugde uit
genieten we van schone klank in zinnen

die samengevoegd in vorm en akkoord
geheel ons hart en gemoed zullen strelen
onze pijnen en verdriet zullen helen
feest voor ieder die van je warmte hoort

maar laat niet te vroeg de lampen doven
opdat de bruidegom de poort niet sluit
u wordt geweerd uit feestzaal en van hoven.

Dans mijn liefste en deel je liefde uit
geef iedere gast van wat je hebt ontvangen
en wacht op je bruidegom in verlangen.

Naar het boek Hooglied en Matteüs 25: 1t/m13

Egbert Jan van der Scheer
02-11-11

Naar psalm 139


Hoe zouden mijn gedachten tot Uw hoogte reiken
Nooit zijn zij verborgen voor Uw alziend oog
Al zou ik op een verre reis vermoeid bezwijken
U ziet mijn moeilijkheden vanaf omhoog

U kent de weg waarop ik ga waarheen ik mij begeef
U kent zelfs alle woorden die ik spreken zal
En wilt mij op alle wegen leiden zolang ik leef
Bent voor en achter mij om te hoeden voor een val.

Al zou ik opstijgen tot de hoogste hemelboog
Ook daar zou ik U in Uw almacht treffen
Of zelfs als ik mij naar het dodenrijk bewoog
U zou mij uit de ellende weer verheffen

Zelfs als ik als een arend boven de aard verhief
En zou gaan wonen over de verste zeeën
U nam mijn hand en behoedde mij voor ongerief
Leidde mij weg van eigen waanideeën

Al zou ik ver van het licht, het duister zoeken
Duister van de nacht verkiezen boven de dag
U ziet mij in de meest verscholen hoeken
Het duister zou licht zijn door Uw lieve lach

Ik loof U voor het wonder van mijn bestaan
Het wonder dat U in verborgene hebt gevormd
De wondere schepping die U hebt gedaan
U hebt uit diepe aarde de mens gevormd

U kende en zag reeds mijn vormeloos begin
Hebt mijn ontstaan en groei begeleid
Ja alle dagen vulde U ook toen voor mij in
U blijft bij mij tot in eeuwigheid

Heer verdelg de vijand die mij vervolgt
Hij veracht en spreekt ook kwaad over U
Verdrijf hem tot zijn einde volgt
Zolang heb ik hem gevreesd in verleden en nu

Doorgrond mij, ken mijn hart o Heer
Peil de diepte van mijn angst en pijn
En zo ik bewandel de verkeerde leer
Wil toch tot in eeuwigheid bij mij zijn.

Geliefde kinderen


Waarom wil iedereen meer en beter zijn
En voelt zich boven anderen verheven
Zal nooit fout of ongeluk kunnen vergeven
Maar leeft enkel in eigen verdriet en pijn

De één heeft meer gaven dan de ander
Maar daarom hoeft hij nog niet neer te zien
Voor Één is ieder mens gelijk in aanzien
Al is de één dom en de ander schrander

Ieder mens is gelijk geschapen in ‘t leven
Niemand vormt daarop een uitzondering
Naar Zijn beeld zijn wij gevormd en gebleven

Daarom verdient ieder mens bewondering
Ieder is voor Hem Zijn geliefde kind
Die alleen bij Hem de troost en vrede vindt.

Gal. 5: 13 t/m 24

Geest in wind en vuur
Laat ons de woorden aanvaarden
die in het boek van vrede staan
laat niet onze daden ontaarden
in zaken die buiten de liefde gaan.

Dat wij handelen in de geest van Uw woord
naar Uw wil ons steeds te buigen
U steeds lovend in zang en akkoord
aan ieder van Uw liefde getuigen.

Buiten liefde klinkt alles als loos metaal
een hol vat zonder klank of inhoud
een noodkreet in een lege zaal
een levende dood, dor en koud.

Breng dan ook in ons Uw Geest
die ons voor ’t eeuwige leven doet kiezen
dan wordt ook ons aards bestaan een feest
en zullen wij Uw genade niet verliezen.

Galaten 5:13-24

Wisseling

Gebonden in banden
in klemmen beklemd
door duister verblind
tasten mijn handen
naar enig houvast
vinden mijn voeten
geen gelijke grond
dreig ik wankelend vallend
mijn bestemming te missen.

Maar als ochtendstralen
breken door duister
vallen ook banden
en klemmen af
spreiden handen naar
zonlicht en warmte
vinden mijn voeten
weer gelijke grond
waar eeuwen door

liefde bestond.

Naar psalm 130

Wijsheid van rust en vrede


De wijsheid heeft ons nooit bekoord
Wij tasten hier als blinden rond
Geen mens die ergens vrede vond
Al staat dat duid’lijk in Zijn woord.

Het vliegt als lucht in ‘t ledig heen
Men acht het van geen enkel waarde
En vindt het last wat men bewaarde
Hetgeen gist’ren nog wijsheid scheen.

Toch ligt in wijsheid rust en vrede
Die men steeds overal weer zoekt
Maar nooit is het, het zeker weten

Dat zonder toewijding of bede
Een mens ook resultaten boekt
Geen mens moet ooit de Bron vergeten.

Naar het Bijbelboek Prediker

Wijsheid is vrede

Zijn wij nooit in wijsheid gegroeid
en zoeken wij hier als blinden
of raken wij zo snel vermoeid
laten ons door tegenslag binden?

Kan wijsheid ooit materie zijn
die wij in ons bezit kunnen houden
zelf ontworpen en zonder schijn
een vaste toekomst op te bouwen?

Het vliegt als lucht in het ledig heen
en is van nul en generlei waarde
wat vandaag nog wijsheid scheen
is morgen overlast wat men bewaarde.

Wijsheid is het nooit zeker weten
of men op het goede pad is beland
en of de tijd met zoeken wordt versleten
danwel verkwist wordt zonder verstand.

Wijsheid is de rust en vrede
die men steeds overal weer zoekt,
niet vanzelf komt, dat is de rede
dat men nergens wijsheid boekt.

Wijsheid is en blijft het zoeken
naar vrede en rust elke keer
’t is niet te vinden in gaten of hoeken
’t wordt enkel geschonken door de Heer.

Naar het boek Prediker.

Wens en waarheid

Wil winden horen waaien langs mijn hoofd
water voelen om mijn lichaam
kleuren zien in verre streken hier vandaan
vormen die men niet kan verklaren
en schoonheid waar geen mens weet van heeft.

Wijsheid wil ik leren uit boeken of geschriften
uit oudheid maar ook van nu en toekomst
aangereikt door vrienden of professoren
waarvan te leren valt wat ik niet weet
zodat mensen mij niet vreemd meer zijn.

Maar in verre streken heb ik winden horen waaien
zag ik water van rotsen stromen en kleuren
op vormen die men niet kan verklaren in
schoonheid waar geen mens weet van heeft.

Wijsheid leerde ik uit boeken en geschriften
over oudheid maar ook over toekomst en nu
van vrienden en professoren die mij leerden
wat ik niet wist maar mensen bleven mij vreemd.

Nadat ik alles had gezien en geleerd
keerde ik niet wijzer terug maar was gelukkig.

Geïnspireerd naar Prediker

Waarom liefde?


Wat zou ik zijn
zonder liefde.
Een hart van steen
en bittere gal.

Al zou ik volkeren
kunnen regeren,
koning zijn of held.
Zonder liefde
ben ik geen van al.

Had ik al het goud
en edelstenen
van de wereld,
zo ik geen liefde heb
weet ik niet
wat ik missen zal.

Maar heb ik liefde
en geloof tezamen
dat, wat ik nodig heb.
Word ik ook
in moeilijkheden
gered uit ‘t diepe dal.

Naar 1Korintiërs 13; 1 t/m 13

Vrede ook buiten Kerst?

Als golving door ruisend riet
rimpeling over spiegelend water
weerschijn van zonnestralen
zachte melodie van vogelstemmen
gehuld in kleuren van regenboog
zal zo eens vrede op aarde dalen?

Hoop, een stil verlangen
naar vertrouwen, vriendschap,
warmte van begrip en geest
door materie niet te vervangen
geloof en liefde
hiervan is de Liefde het meest.

1 Korintiërs 13: 13

Vluchtend hert

Dorstend hijgEnd hert

Door bossen vluchtend edel hert
dat jagers nader komen hoort
tussen bomen over rotsen, barrières,
versnellend steeds voor lijfsbehoud
zijn grote sprong behendig en soepel
ijlend, uren gejaagd door angst
maar weet uiteindelijk te ontkomen.

Zo staat hij hijgend om rust en genot
dat slechts water hem kan schenken
daar even roerloos bij die waterkant
te zekeren alvorens hij gaat drenken
hij zoekt zijn rust naar zekerheid
dat geen jager hem nog zal belagen
heeft daar gevonden rust in welbehagen.

Zo moeten ook wij rusten van druk
van vele onrustig jagende gedachten
die drijven over hoge bergen heen
en ons op vreemde plaatsen brachten
waar vinden wij helderder water dan
waar hemelse beken stromen en in
Zijn armen tot rust weer zullen komen.

Naar psalm 42

Sonnet van het Hooglied

Dans van het van Hooglied

Zing mijn liefste over liefde en minnen
begeleid door harp en met vrolijke fluit
beeld in bekoorlijke dans je vreugde uit
genieten we van schone klank in zinnen

die samengevoegd in vorm en akkoord
geheel ons hart en gemoed zullen strelen
onze pijnen en verdriet zullen helen
feest voor ieder die van je warmte hoort

maar laat niet te vroeg de lampen doven
opdat de bruidegom de poort niet sluit
u wordt geweerd uit feestzaal en van hoven.

Dans mijn liefste en deel je liefde uit
geef iedere gast van wat je hebt ontvangen
en wacht op je bruidegom in verlangen.

Naar het boek Hooglied en Matteüs 25: 1t/m13

Openbaring

In een zuil van vuur zal Hij u leiden
Reeds klinken bazuinen
uit noord en zuid,
uit oost en west.
Stormen waaien
uit vier hoeken,
ruiters gordt uw wapenrusting aan.

Maar aan de glazen zee
zie ik duizenden maal duizenden
in witte kleding staan.
Een Lam, geslacht
met geopende boekrol
die door de wereld is gegaan.

En vooraan zal een zuil van vuur
hen allen leiden
naar een gouden stad
over het geëffend pad
waar zachte harp muziek
het hart zal verblijden.

Klink dan bazuinen
van noord tot zuid,
van oost tot west.
Doe storm van angst
en pijn gaan liggen
tot eer en glorie
van de Koning in die gouden stad.