Mogelijk winter


Winter, misschien een koude tijd
En de bomen dragen kale kruinen
Steeds minder leven in het veld
Maar de vlakte zo sereen zo helder

De horizon één rechte lijn
En van de vogels alleen nog een V ganzen
Luid gakkend hoog in de lucht
Trekkend richting het zuiden

Toch is rondom huis
Nog een hele schare van het kleine spul
Bedelend, ruziënd en zoekend naar zaden
Zich te goed doend aan olienootjes

Ondanks ontberingen,
Verlang ik toch weer naar winter
Die ook zijn eigen charme heeft
Over velden en in bossen

Samen individueel


Zolang u mij mijn gang laat gaan
blijf dan mijn verzen rustig lezen
toorn of spot hoeft u niet te vrezen
ook niet dat ik u in het gezicht zal slaan

wat ik enkel u zou willen vragen
breng respect op voor elkaar
strijk fouten weg met handgebaar
leer eindelijk elkander te verdragen

en ook al gaat wel iemand in de fout
het kan niet altijd halleluja wezen
begrip ligt dikwijls in manier van lezen
leg dan niet gelijk op elk slakje zout.

Wat niet onze smaak is kunnen we negeren
en van anderen kunnen we nog zoveel leren.