Dagen tellen


Waaraan tellen wij de dagen af
dat wij elkaar niet meer ontmoeten
of aanvaarden het als straf
zonder elk te begroeten
en kijk ik alleen in de spiegel
om jouw gezicht nog eens te zien

er zijn bijna geen dagen meer om af te tellen

maar toch tel ik steeds de dagen
als de woorden die ik droom
blijf ik hangen in de vragen
weet je niet meer waar ik woon
laat je mij die dagen onzekerheid dragen

waaraan tellen wij de dagen af?

De weg van het Hooglied


Aan het begin van die weg
heb ik eens gestaan
gewacht op mijn liefste
waarvan ik zeker wist
dat ze hier langs zou komen

op het midden van die weg
ben ik eens stil blijven staan
dacht dat ik haar zag komen
waarop ik zolang had gewacht
alleen nog van kon dromen

op het eind van die weg
heb ik nog eenmaal omgekeken
ben bedroefd doorgelopen
omdat toch wel was gebleken
dat ze voor een ander had gekozen

ik wist niet dat jij aan het begin
zolang al op mij stond te wachten
bittere tranen huilend al die nachten
zeker dacht dat ik langs zou komen
maar die weg was zo eindeloos lang.

Gewone nuchterheid


Ik heb gerijkt naar de sterren
om die te plukken voor jou
’t maanlicht wilde ik stelen
en strooien boven ons bed
ik zocht rozen zonder doornen
een hart dat nooit breken zou.

Maar toen ik je wilde vertellen
van mijn snode plannen
blozend in lyrische taal
sloeg jij je arm om mijn middel
en met lieve glimlach zei je,
Kom hier, vergeet ’t allemaal.