’t Valt wel, en ook nog mee


Als ik mijn blikken
over vlaktes laat dwalen
een beetje weemoedig
denkend aan toen
mijn jonge jaren
herinnerend mijn ambities.

Dan voel ik pijn.

Als ik mijn blik
door de kamer laat dwalen
en ik zie foto’s
van oude mensen
en van jonge kinderen
herinner ik mijn verleden.

Dan voel ik pijn.

Als ik mijn blik
langs de muur laat dwalen
en ik zie mijzelf
in de spiegel
dan denk ik,
“Ach, wat zeur je toch?
Je leeft en mag er nog best zijn!”

Even terugtrekken


Even slechts heb ik de stilte gezocht
ergens in een rustig heel klein hoekje
handen gevouwen en gevraagd of ’t mocht
om te lezen in mijn kleine boekje.

Ik las over Iemand die daar boven was
en die daar in stilte om mij glimlachte
die mijn lichaam en ziel van onrust genas
en in liefde op mijn gebeden wachtte.

En zachtjes weken de wolken vaneen
kwam een zonnestraal naar beneden
een glimlach was het naar mij dat scheen
daardoor voelde ik mij blij en tevreden.

Hij antwoordt steeds in wind en zon
schiep paradijs waarin wij mogen leven
verjoeg de vijand die Hij overwon
en wil ons ook op aard de vrede geven.

Het goede leven van ridder Ratbout

Knight riding horse – Vector

Ooit heb ik u verteld van ridder Ratbout
in zijn slot met zeven kantelen
grootste van alle Madurodam-kastelen
klein van persoon maar zijn daden stout

steeds paraat elk kwaad te bestrijden
met getrokken degen en met zwaard
was hij fier gezeten op zijn paard
dat door geen mens was te berijden.

Toch was ridder Ratbout een vredig mens
ondanks krijgshaftige taal en optreden
wilde hij de vijand met woorden overreden
in zijn ridderhart had hij slechts één wens

dat men hem vrede gunde zonder strijden
hij lag liever in het hooi met zeven meiden.

D’r wordt wat afgeluld


Op deze dichterssite met hoog geplaatst talent
van exoten, decadente schrijvers en poëten
die van geschiedenis en literaire driften weten
wat in ‘t verleden ondergeschikt was of prevalent.

Maakt ’t enig verschil hoe men ’t zal interpreteren?
Zeer veel hangt immers af van het prefereren
hoe men ‘t brengt, ingehouden of in hogere sferen
na studie van letteren waardoor men kan presteren

op de allerhoogste ladder der literaire kunsten
in zalen het hoost niveau te willen declameren
vallend van de sporten en publiek precaire gunsten

gelukkig zijn podiums niet dat men zich zal bezeren
toch zal men moeten oefenen met grenzeloos geduld
want eigenlijk wordt er genoeg afgeluld.

D’r wordt wat afgeluld


Op deze dichterssite met hoog geplaatst talent
van exoten, decadente schrijvers en poëten
die van geschiedenis en literaire driften weten
wat in ‘t verleden ondergeschikt was of prevalent.

Maakt ’t enig verschil hoe men ’t zal interpreteren?
Zeer veel hangt immers af van het prefereren
hoe men ‘t brengt, ingehouden of in hogere sferen
na studie van letteren waardoor men kan presteren

op de allerhoogste ladder der literaire kunsten
in zalen het hoost niveau te willen declameren
vallend van de sporten en publiek precaire gunsten

gelukkig zijn podiums niet dat men zich zal bezeren
toch zal men moeten oefenen met grenzeloos geduld
want eigenlijk wordt er genoeg afgeluld.

Voor oog en oor


Voedingrijke sapstromen reizen
door stammen van bomen
naar hoogste toppen
van wijd vertakte kruinen
om weelderig gebladerte
te voeden tot lust voor ‘t oog
uit één stam gevormd.

Laat gedachten stijgen
door stromen bloed
naar waar woorden groeien
in vertakking van overgave
tot iedere uiting gericht
om gemoed te voeden
en gehoor in luisterrijk gedicht

Volbrachte dag


Iedere dag geniet ik weer het leven
Iedere dag weer zonneschijn
Elke dag door U gegeven
Elke dag gewoon er weer zijn

Iedere dag gegeven op Uw schone aarde
Uw schepping vol met wonderen
Die wij mogen bewerken als Uw gaarde
En de schoonheid van Uw werk bewonderen

Zijn we vermoeid van ’t werken tijdens dagen
En daalt de zon ter kimme weer
Dan mogen wij U steeds vragen
Neem U ons in U hoede ook deze keer

Nacht


Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver

verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen

stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als van een gedicht.

Winterblue

Sneeuw in de bossen
Strabrechtse Heide

Ach allerbeste dichter, vriend en schrijver Ton
Zo velen voelen jaar en dag door spieren trekken
En dansen niet ter velde daar van kou zij verrekken
Door weiden gaan ze liefst met warme zomerzon

De wintercharme heeft z’n frisse schone kanten
Helaas landen vogels op handen zonder wanten.

Sociaaldemocratische eerlijke verkiezing


Men schrijve tweeduizend één
voor een gesloten deal
en al die tijd was er geen
die over de gemaakte fouten viel

jaren zat het hele kabinet
verzadigd lui en fatsig in het pluche
voor zetelbehoud niemand uit gezet
en voor aardbeving zelfs geen ajuus

na veertien jaren navelstaren
schrok men zich eensklaps rot
er naderden verkiezingsgevaren
de doos-van-Pandora ging plots van slot

ministers hoofd, oud en grijs
zou nu vallen in het stof
misschien wel niet zo wijs
maar de oppositie oogstte lof

er is dus een keer goed nagedacht
na de verkiezing over een maand
slaapt heel de kamer minstens weer
twee á drie jaar heerlijk zacht.

Droom van ruim 40 jaar


Vanaf de kant zit ik van je te dromen
zie ’t zwieren van je ravenzwarte haar
het zachte wiegen van je heupen
onder je slanke taille en boven
de aanlokkelijke ronding van je billen.

Mijn hart slaat over als je mij aankijkt
met die glanzend levende ogen van jouw
en die zachte verleidende glimlach
je dans is geen dans maar zweven
je japon verraad iedere vorm van je lijf.

En als je mijn kant opkomt
voel ik mij vlammend kleuren
geloof niet dat jij naar míj kijkt
als je dan mij ook nog omarmd
spat te luchtbel van mijn droom.

Ik zie je naast mij liggen met een glimlach
op je lippen ook al slaap je nog
je bent dan wel wat jaartjes ouder
maar ik denk terwijl ik naar je kijk

Ze is nog net zo mooi en zeker net zo lief.

Drie-eenheid in mijn hand


Laat mijn mond
woorden spreken
geboren in mijn hart
mijn wezen maken
tot eenheid
met mijn brein
als wens.

Laat mijn hart
de wens spreken
in woorden
die mijn wezen vormen
vanuit mijn brein
als eenheid
uit mijn mond.

Laat de eenheid
in mijn woorden
de wens zijn
dat mijn brein bestuurt
tot wezen van mijn hart
geboren in de spraak
van mijn mond.

Laat mijn geest
in deze drie-eenheid
mijn lichaam zuiver houden.