Zwijgende muze


Ach muze stop de tijd van eeuwig zwijgen
en geef mij ’t woord dat ik weer dichten mag
mijn woorden tot vers of zang zal rijgen
om droefheid om te buigen tot blijde lach.

Kom neem mij mee door dromen in de nacht
om saam te wachten op de schone ochtend
als zon en hoop voor ons weer stralend lacht
de horizon met rode gloed weer kleurend.

Ik wil genieten van de vogels in bomen
ik zie de paar’len over ‘t groene veld
genieten van wolken die van verre komen
maar waarom voelt mijn ziel zich zo gekweld.

Toch zal mijn muze spoedig wederkomen
geeft ’s daags de zon en ’s nachts de dromen.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.