Over wankele plank

competition gymnastics exercises on balance beam girl gymnast

Over wankele plank zoek ik
gaande naar evenwicht
zonder materiële lasten
enkel met mijn hoop
op veilig heenkomen
naar toekomst en leven gericht.

Geen leuning die mij steunt
hekwerk waar ik aan kan klampen
alleen vertrouwen
brengt mij balans
onzichtbare, ontastbare hulp
mijn enige kans.

Ik zocht tot ik werd gevonden

Laan met rij bomen, herfst in de Kaapse Bossen bij Doorn, Utrechtse Heuvelrug, Utrecht

Er moet een weg zijn op de wereld.
Een weg, naar vrede en geluk.
Niet meer dan een heel smal paadje.
Bevrijdend van ellende en zware druk.

Men zegt, dat men die weg moet zoeken.
Dat hij zeker niet gemakkelijk is.
Een wijs man zei; “Zoek in de boeken.”
Maar, weet je hoeveel verschil er is.

Eigenlijk heb ik de moed verloren.
Zo vele wegen ben ik reeds gegaan.
En steeds weer krijg ik te horen;
“Die idealen hebben nooit bestaan !”

Op het kruispunt van vele wegen,
Zakte mijn moed, bleef radeloos staan,
daar kwam die onbekende man mij tegen,
en sprak mij zo vertrouwelijk aan.

“Dat jij je door mij wilt laten leiden,
houd Mijn handen stevig vast,
Ik heb je nu gevonden en zal je bevrijden,
Van alle schuld en zondenlast.

Ik heb dat ene pad gevonden.
Gemakkelijk is hij niet te begaan,
maar bevrijd van alle zonden,
mag ik altijd met Jezus gaan.

Uw naaste gelijk uzelf


Hij die groter is dan ons
ziet smalend op ons neer
verwerpt onze visie
en voelt zich toch “heer”

die kleiner is begrijpt ons niet
ziet ons aan voor zot
ontwijkt ons met een lach

die de grootste is
reikt ons een hand
begrijpt ook elk verdriet
voor Hem is geen verschil
in gevoel noch verstand.