Gewacht op eigen invulling


Iedere Kerst denken wij,
nu zal de vrede komen,
vrede die het Kind op aarde brengt
als voor de herders en de vromen
in de engelenstem vermengt.

Maar na iedere Kerst
komt weer de droefheid.
Weer hebben wij voor niets gewacht
als onze verwachting al eeuwen slijt
sinds die Heilige Stille Nacht.

Toch is die vrede ons gebracht
voorzegt door die schone engelenkoren
nog in die zelfde Stille Nacht
dat de herders hun zangen hoorden,
dus hebben wij alleen op onszelf gewacht.

Blij nieuws in zang


Een ster verlicht stille duist’re nacht
herders is het blijde nieuws gebracht
in kleine stal in stro geboren
ligt het Kind zolang al verwacht

zo onschuldig hulpeloos en teer
ligt in doeken gehuld onze Heer
die ons klagen steeds aan wil horen
wat zullen wij wachten geef Hem eer

laat de hele wereld het horen
zingend met de engelenkoren
daar in die stille duistere nacht
heeft God aan Zijn belofte gedacht.