“Mijn” polder


Hoe dikwijls dwaal ik nog in mijn gedachte
Door ruime polder waar ik ben geboren
Door velden waar ik zwierf in ochtendgloren
En nieuwe dag weer glansrijk op mij wachtte.

Dan zie ik witte wolken langs de lucht
Herinner mij de bossen aan de kim
Een verre struik als nevelige schim
En hoor de vogels in hun ochtendvlucht.

Nog rijst de zon daar daag’lijks boven velden
En is het gras er nog steeds even groen
Veel heeft door economie moeten ontgelden

Het weidse uitzicht is niet meer zoals toen
Met wegen en spoor is het veld doorsneden
De rust van toen behoort nu tot verleden.

Geef een reactie Je eerlijke mening wordt zeer op prijs gesteld

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.